مقايسه‌ كارآيي رگرسيون‌هاي گاوسي و خطي در برآورد زي‌توده با استفاده از تصاوير ماهواره‌ سنتينل-2 (مطالعه‌ موردي: جنگل خيرود)

هدف از پژوهش حاضر بررسي كارايي و مقايسه‌ عملكرد روش هاي ناپارامتري رگرسيون گاوسي و پارامتري رگرسيون حداقل مربعات خطي در برآورد زي توده‌ روي زميني در يك جنگل ناهمگن كوهستاني با استفاده از داده هاي ماهواره سنتينل-2 است. به‌منظور مدل سازي و اعتبارسنجي زي توده‌ روي زميني، تعداد 102 قطعه نمونه‌ مربعي شكل با ابعاد 45×45 متر به روش انتخابي در توده هاي خالص راش و ممرز در جنگل خيرود برداشت شدند. حجم سرپاي درختان و ميزان زي توده با استفاده از جدول تاريف و چگالي متوسط چوبي براي هرگونه برآورد شد. تصحيح اتمسفري بر روي تصوير سنتينل-2 انجام شد. باندهاي اصلي به‌همراه باندهاي حاصل از شاخص هاي پوشش گياهي، تبديل تسلدكپ و تجزيه‌ مؤلفه هاي اصلي براي تجزيه و تحليل همبستگي و مدل سازي استفاده شدند. 70 درصد قطعه نمونه ها براساس سه مجموعه داده شامل باندهاي اصلي، شاخص هاي پوشش گياهي و مجموعه باندهاي اصلي با شاخص هاي پوشش گياهي براي مدل سازي و 30 درصد باقيمانده براي اعتبارسنجي مدل ها استفاده شدند. نتايج اعتبارسنجي مدل ها براساس آماره هاي ضريب تعيين (R2) و درصد ميانگين مجذور مربعات خطا (RRMSE) نشان داد، رگرسيون گاوسي در مدل سازي زي توده و باندهاي اصلي با (0/56=R2 و 21/14=RRMSE)، بهترين نتايج را به‌دست آورده است. همچنين مدل سازي زي توده و باندهاي اصلي براي رگرسيون حداقل مربعات خطي با (0/43=R2 و 23/32=RRMSE) به‌دست آمد. در هر دو روش استفاده همزمان از شاخص هاي پوشش گياهي و باندهاي اصلي باعث بهبود نتايج مدل سازي نشد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه رويكرد استفاده از روش رگرسيون گاوسي و تصاوير سنتينل-2 مي تواند منجر به بهبود قابل توجه برآورد زي توده‌ روي زمين جنگل شود.