تحليل پوشش‌گياهي بستر جنگل‌هاي زاگرس با استفاده از قطعه‌نمونه‌هاي پايش

اين پژوهش پوشش گياهي بستر جنگل را در قطعه‌نمونه‌هاي ثابت معرف و قرق استان‌هاي واقع در ناحيه رويشي زاگرس مورد سنجش و تحليل قرار داده و امكان پايش درازمدت تغييرات كمي و كيفي پوشش‌گياهي را فراهم مي‌سازد. در مجموع، 30 قطعه نمونه‌ يك هكتاري و 600 ريزقطعه‌نمونه‌ يك مترمربعي در امتداد زاگرس مورد مطالعه قرارگرفت و در آن ها، داده هاي فلورستيك و محيطي مربوط به پوشش درختي و درختچه اي و پوشش كف اندازه‌گيري و ثبت شد. در كل، 370 گونه در پوشش كف و 20 گونه فانروفيت شناسايي شد. پرگونه ترين تيره در منطقه‌ قرق، Asteraceae و در منطقه‌ معرف، Poaceae بود. شصت وشش درصد جمعيت پوشش گياهي كف از تيره‌ Poaceae بودند و پرجمعيت ترين سرده نيز Bromus با 25 درصد كل افراد گياهي شمارش شده بود. پرگونه ترين سرده، Astragalus (18 گونه) بود و جمعيت آن در منطقه‌ قرق حدود 2/5 برابر بيشتر از منطقه‌ معرف بود. متوسط درصد پوشش كف (51/2درصد) و پوشش لاشبرگ (34/3درصد) در قطعه نمونه هاي قرق به طور معني داري بيشتر از پوشش كف (37/6درصد) و لاشبرگ (25/2درصد) در قطعه‌نمونه‌هاي معرف بود. تعداد گونه هاي فانروفيت، در قطعه نمونه هاي قرق به‌طور معني داري بيشتر از قطعه نمونه هاي معرف و تفاوت براي ساير شكل هاي زيستي غيرمعني دار بود. مقايسه شاخص‌هاي تنوع براي گونه هاي گياهي كف در قطعه‌نمونه‌هاي قرق و معرف نشان داد كه اختلاف معني‌داري در بين اين دو گروه وجود ندارد. در مجموع، قرق نسبي كه در بخش هايي از زاگرس برقرار است، اگرچه بر شاخص هاي تنوع گياهي كف تأثيرگذار نبوده، اما بر سطح پوشش گياهي كف، پوشش لاشبرگ، تركيب گونه اي و گونه هاي فانروفيت اثرگذار بوده است.