اثرات تزريق حاد مرفين در دوره نوجواني بر فعاليت حركتي و رفتار شبه ‌اضطرابي در موش‌هاي صحرايي

مقدمه: نوجواني يك دوره‌ حساس تكاملي براي فرآيندهاي رشد عصبي است. قرار گرفتن در معرض مواد افيوني در نوجواني مي‌تواند توانايي‌هاي شناختي را از طريق تغييرات پايدار در ساختار و عملكرد مغز تحت تاثير قرار دهد. مطالعه حاضر به منظور تكميل نتايج مطالعات قبلي (مواجهه مزمن و تحت مزمن با مرفين نوجواني) با ارزيابي اثرات قرار گرفتن حاد در معرض مرفين در دوره نوجواني بر فعاليت حركتي و رفتار شبه ‌اضطرابي در موش‌هاي صحرايي طراحي شد. روش كار: موش‌هاي صحرايي نر نوجوان نژاد ويستار به دو گروه دريافت‌كننده مرفين و سالين تقسيم شدند. حيوانات گروه مرفين در روز 31 پس از تولد، 2/5 ميلي گرم بر كيلوگرم مرفين دو بار دريافت كردند. بعد از يك هفته از تزريق مرفين آزمون‌هاي رفتاري ميدان باز (Open field test) و ماز بعلاوه مرتفع(Elevated plus maze)  در طي چهار هفته در روزهاي مشخصي تا دوره بزرگسالي بر روي حيوانات انجام شد. يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد تفاوت معنا‌داري در فعاليت حركتي حيوانات بين گروه‌هاي سالين و مرفين وجود ندارد. همچنين مواجهه حاد با مرفين در دوره نوجواني منجر شد تا پروفايل رفتاري ضد اضطرابي تا هفته اول بعد از تزريق مرفين مشاهده شود و اين اثرات تا بزرگسالي ماندگار نبودند. نتيجه‌گيري: بلوغ سيستم عصبي مي‌تواند تحت تأثير سوء مصرف مواد در دوران رشد نوجواني قرار گيرد و اين اثرات ممكن است منجر به تغييرات رفتاري كوتاه مدت شود. مواجهه حاد با مرفين در دوره نوجواني، اثرات ماندگاري بر تغيير مشخصات رفتاري شبه ‌‌اضطرابي تا بزرگسالي نداشت.