تبيين عوامل موثر بر زيست‌پذيري سكونتگاه‌هاي روستايي مطالعه موردي: سكونتگاه‌هاي روستايي شهرستان ايلام

حقيقت زيست‌پذيري با توجه به اينكه اشاره به درجه تأمين ملزومات يك جامعه بر مبناي نيازها و ظرفيت افراد آن جامعه براي رشد و توسعه سكونتگاه‌هاي روستايي دارد يا به عبارتي زيست‌پذيري ترويج و توسعه مفاهيم كيفيت محيط زندگي مردم است تا بهترين شيوه‌هاي زيستي براي آن‌ها فراهم شود پژوهش حاضر باهدف شناسايي و تبيين عوامل موثر بر زيست‌پذيري سكونتگاه‌هاي روستايي با استفاده از روش تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي و ضريب همبستگي، به‌صورت روش پيمايشي انجام‌گرفته است. جامعه آماري تحقيق 6543 نفر از سرپرستان خانوارهاي روستايي شهرستان ايلام مي‌باشند. حجم نمونه از طريق فرمول كوكران 363 نفر برآورد شده و نمونه‌ها به روش نمونه‌گيري سهميه‌اي و به‌صورت تصادفي و با انتساب متناسب براي هر روستا انتخاب گرديد. ابزار تحقيق پرسشنامه بوده كه روايي محتوايي ابزار توسط كارشناسان خبره مورد تأييد قرارگرفته و تعيين پايايي آن با آلفا كرونباخ با 0.846 درصد مورد تأييد قرار گرفت. يافته‌هاي تحقق نشان مي‌دهند كه، بعد اجتماعي با ضريب همبستگي 780/. و ضريب تبيين 66.73 درصد، بعد اقتصادي با ضريب همبستگي 0.593 و ضريب تبيين 73.66 درصد، بعد كالبدي با ضريب همبستگي 587/. و ضريب تبيين 68.12 درصد و بعد زيست‌محيطي با ضريب همبستگي 0.585 و ضريب تبيين 23.23 درصد بر زيست‌پذيري سكونتگاه‌هاي روستايي شهرستان ايلام تأثيرگذار مي‌باشند. نتايج نيز بيانگر مهم‌ترين عوامل تأثيرگذار بر زيست‌پذير در بعد اجتماعي، كارگروهي با 0.782، در بعد اقتصادي وجود پس‌انداز و مناسب بودن هزينه‌هاي زندگي در روستا با 0.897 و 0.854، در بعد كالبدي دسترسي به كاربري‌هاي خدماتي در سطح منطقه با 0.821 و در بعد زيست‌محيطي عدم قرارگيري منازل در مسير سيلاب با 0.794 مي‌باشند.