تبيين عوامل موثر بر ارتقاي وضعيت كيفي مسكن شهري مورد پژوهي: محله اتابك منطقه 15 شهر تهران

پژوهش حاضر باهدف بررسي عوامل موثر بر ارتقاي وضعيت كيفي مسكن شهري انجام گرفت. اين پژوهش ازنظر هدف كاربردي و از منظر روش توصيفي-تحليلي است. جامعه آماري پژوهش، ساكنان 8 مجتمع مسكوني محله اتابك منطقه 15 شهر تهران بودند. بر اساس فرمول كوكران تعداد 384 پرسشنامه در بين ساكنان توزيع شد. نهايتاً تعداد 380 پرسشنامه كامل و بدون خطا جمع‌آوري گرديد. ابزار گرداوري داده‌ها پرسشنامه بود كه روايي آن به‌صورت روايي صوري و ظاهري و همچنين روايي واگرا و پايايي پرسشنامه با استفاده از آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي بررسي و تائيد شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها و اطلاعات با استفاده نرم‌افزارهاي spss و pls انجام پذيرفت. يافته‌هاي حاصل از اين پژوهش گوياي آن بود كه كيفيت كالبدي با ضريب مسير 0.368، متغير دسترسي به خدمات شهري با ضريب مسير 0.339، متغير شرايط اجتماعي مسكن با ضريب مسير 0.169 و كيفيت زيست‌محيطي با ضريب مسير 0.302 بر كيفيت مسكن تأثير مثبت و معناداري دارد. با توجه به ضريب مسير به‌دست‌آمده براي متغيرهاي پژوهش مقدار تأثير آن‌ها بر كيفيت مسكن در حد متوسط ارزيابي مي‌گردد. از بين عوامل شناسايي‌شده عامل كيفيت كالبدي با ضريب مسير 0.368 داراي بيشترين تأثير و عامل دسترسي به خدمات شهري با ضريب مسير 0.339 در رتبه دوم قرارگرفته است همچنين اين عامل بر عامل كيفيت كالبدي مسكن داراي تأثير مثبت و معناداري است