اثر فلاونوئيد تام اندام هوايي گياه حرا (Avicennia marina) بر ميزان Bax، Bcl-2 و شاخص هاي استرس اكسيداتيو اسپرم اپيديديمي موش هاي صحرايي ديابت نوع يك

ديابت دستگاه توليد مثلي را تحت تاثير قرار مي دهد و سبب اختلالات باروري در اين بيماران مي شود. با توجه به خواص آنتي اكسيداني و هيپوگليسميك گياه حرا، هدف از اين مطالعه تعيين اثر فلاونوئيد تام اندام هوايي گياه حرا بر ميزان Bax، Bcl-2 و شاخص هاي استرس اكسيداتيو اسپرم اپيديديمي موش هاي صحرايي ديابت نوع يك مي باشد. در اين مطالعه تجربي 32 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار به گروه هاي مساوي شاهد، شاهد ديابتي و دو گروه ديابتي تحت تيمار تقسيم شدند. گروه هاي ديابتي تحت تيمار به مدت 30 روز غلظت هاي 50 و 100 ميلي گرم/كيلوگرم فلاونوئيد برگ گياه حرا دريافت نمودند. در پايان دوره درمان اسپرم ها از اپيديديم استخراج شدند. سپس ميزان Bax، Bcl-2، مالون دي آلدئيد همچنين ميزان آنزيم هاي سوپراكسيد ديسموتاز، گلوتاتيون پراكسيداز و كاتالاز در نمونه هاي اسپرم و همچنين قند خون ناشتا و ميزان 8 هيدروكسي 2 داكسي گوانوزين (HOdG) در نمونه هاي مورد بررسي توسط روش الايزا سنجش شد. با توجه به نتايج به دست آمده، ميزان Bcl-2، سوپراكسيد ديسموتاز، گلوتاتيون پراكسيداز و كاتالاز در نمونه هاي اسپرم موش هاي صحرايي ديابتي تحت تيمار با غلظت هاي 50 و 100 ميلي گرم/كيلوگرم فلاونوئيد برگ گياه حرا در مقايسه با گروه شاهد ديابتي به صورت وابسته به دوز تزريقي به طور معني داري افزايش و سطوح Bax و مالون دي آلدئيد، FBS و HOdG به طور معني داري كاهش يافت (0.05 p). تجويز فلاونوئيد برگ گياه حرا سبب كاهش آپوپتوزيس و استرس اكسيداتيو در اسپرم موش هاي صحرايي ديابتي نوع يك مي شود.