بررسي «حضور تدريس» در دوره‌هاي برخط آزفا برپايۀ چهارچوب مفهومي اندرسون : مطالعۀ موردي مركز بين‌المللي آموزش زبان فارسي به غيرفارسي‌زبانان دانشگاه فردوسي مشهد

دوره‌هاي برخط آموزش زبان دوم به‌سرعت در جهان درحال گسترش است و مدرس، مهم‌ترين عامل موفقيت در اين دوره‌ها به‌شمارمي‌آيد. با توجه به عدم حضور فيزيكي مدرس در اين‌گونه دوره‌ها، لازم است با كاربست راهكارهايي، «حضور تدريس» در كلاس‌هاي مجازي تقويت شود. هدف اصلي در اين جستار اين است كه با تكيه بر چهارچوب مفهومي اندرسون و همكاران (2001)، «حضور تدريس» را به‌عنوان يك مؤلفۀ تأثيرگذار در دوره‎‌هاي برخط آزفا (آموزش زبان فارسي) به غيرفارسي‌زبانان در مركز بين‌المللي آزفاي دانشگاه فردوسي مشهد بررسي كند. روش اين پژوهش به‌صورت توصيفي_تحليلي است و ابزار آن پرسش‌نامه‌اي برگرفته از چهارچوب مفهومي حضور تدريس اندرسون است و علاوه بر تحليل‌هاي كيفي، تحليل‌هاي كمي نيز ارائه شده است. جامعۀ آماري پژوهش نيز شامل سي مدرس فعال مركز آزفاي دانشگاه فردوسي مشهد مي‌باشد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه از ميان سه شاخصۀ حضور تدريس شامل طراحي و سازماندهي آموزشي، تسهيل گفتمان و آموزش مستقيم، بيشترين موافقت و كاربست با تسهيل گفتمان بوده است. از ميان مؤلفه‌هاي شاخصۀ اول، طراحي روش‌هاي تدريس و آموزش آداب معاشرت اينترنتي و در شاخصۀ تسهيل گفتمان، تشويق مشاركت يادگيرندگان و مشاركت با يادگيرندگان براي برانگيختن بحث بيشترين درصدِ موافقت و كاربست را نشان مي‌دهد. همچنين در شاخصۀ آموزش مستقيم كمترين درصد در ميان تمام مؤلفه‌ها و شاخصه‌ها به ارائۀ مستقيم مطالب و سؤالات اختصاص داشت كه بيانگر پذيرش رويكردهاي نوين آموزشي در ميان مدرسان مركز فردوسي است.