روزآمدي ترجمه‌پذيري عناصر فرهنگي در ترجمۀ ادبي با تكيه بر نظريۀ نيومارك

در پژوهش حاضر در صدد آن هستيم تا با در نظر گرفتن تفاوت‌هاي زباني و فرهنگي، به چگونگي انتقال پنداره‌هاي فرهنگى در ترجمۀ ادبي بپردازيم. از اين رو به‌عنوان پيكرۀ اين پژوهش، نمونه‌هايي از ترجمه‌هاي دو اثر از اريك امانوئل اشميت را در دوره هاي مختلف مورد مطالعه قرار خواهيم داد و روش‌هايي را كه مترجمان براي ترجمۀ عناصر فرهنگي به كار برده‌اند، با تكيه بر نظريه پيتر نيومارك بررسي خواهيم كرد تا كاربرد‌‌پذيري اين نظريه در محوريت زمان و دورنماي كارآمدي آن بر‌اساس سه شاخصۀ اهداف، امكانات و موانع تبيين گردد. با گسترش تسلط بر هوش مصنوعي و به‌كارگيري نسل جديدي از نرم‌افزارهاي ترجمه توسط مترجمان جوان كه همواره نسخه هاي دقيق تري از محتواي اصلي را به زبان هاي بيشتري ارائه مي دهند، شاهد ظهور نسلي از مترجمان هستيم كه روزآمدي نظريه هاي ترجمه را در خصوص بازنمايي بن‌مايه‌هاي فرهنگي ناديده مي انگارند. از آنجا كه معناي واژه‌ها يا عبارات نشأت‌گرفته از فرهنگ يك زبان است، درك معنا مستلزم شناخت كاملي از فرهنگ زبان مبدأ است و به نظر مي‌رسد تا به امروز نرم‌افزارهاي ترجمه به‌تنهايي نمي توانند براي دست يافتن به ترجمۀ دقيق مؤثر واقع شوند. لذا در اين جستار سعي بر آن داريم تا اهميت كاربرد نظريه هاي ترجمه را در حيطۀ ترجمۀ ادبي به ويژه در ارتباط با ترجمۀ عناصر فرهنگي براي نسل آينده از مترجمان مطرح سازيم.