رابطه عملكرد خانواده با تحمل پريشاني در دانش آموزان دختر: نقش واسطه اي حرمت خود

زمينه و هدف: تحمل پريشاني به عنوان ساختاري مهم در شروع و ابقا آسيب هاي رواني و همچنين پيشگيري و درمان ايفاي نقش مي كند. هدف از اين پژوهش، تعيين ارتباط عملكرد خانواده با تحمل پريشاني با نقش واسطه اي حرمت خود در دانش آموزان دختر بود.روش: روش پژوهش از نظر هدف، بنيادي و از نظر روش از نوع همبستگي و الگويابي معادلات ساختاري بود. جامعه پژوهش شامل تمامي دانش آموزان دختر پايه نهم منطقه 3 شهر تهران در سال تحصيلي 1400-1401 بود كه با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس، 220 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه عملكرد خانواده (اپستاين و همكاران، 1983)، پرسشنامه تحمل پريشاني (گاهر و سيمونز، 2005) و پرسشنامه حرمت خود (روزنبرگ، 1965) استفاده شد. تحليل داده ها با استفاده از روش الگويابي معادلات ساختاري و نرم افزار ايموس نسخه 24 انجام شد. يافته ها: نتايج پژوهش نشان از برازش مطلوب مدل پژوهش داشت. بر اساس نتايج به دست آمده بين عملكرد خانواده و حرمت خود (9.02=t و 0.63=β) و بين حرمت خود و تحمل پريشاني (6.30=t و 0.58=β) ارتباط مستقيم وجود دارد، ولي بين عملكرد خانواده و تحمل پريشاني (1.96 =t و 0.15=β) ارتباط مستقيم يافت نشد. همچنين نتايج نشان داد كه بين عملكرد خانواده و تحمل پريشاني ارتباط غيرمستقيم به واسطه حرمت خود (0/01 P) وجود دارد.نتيجه گيري: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده بين عملكرد خانواده و تحمل پريشاني دانش آموزان دختر به واسطه حرمت خود ارتباط وجود دارد. در تدوين مداخلات روان‌شناختي براي افزايش تحمل پريشاني دانش آموزان دختر، توجه ويژه به عوامل سببي، پيشنهاد مي شود.