ارتباط خطرپذيري براساس ادراك سبك والدگري و ناگويي هيجاني نوجوانان با ميانجي‌گري حمايت اجتماعي ادراك‌شده و ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي با نقش تعديل‌گري جنسيت

زمينه و هدف: بروز هر يك از رفتارهاي پرخطر در جامعه ايران به يك مسئله اجتماعي تبديل شده است. همچنين خطرپذيري بر سلامتي نوجوانان تأثير نامطلوبي مي‌گذارد و گفته مي شود ارتكاب حداقل يك مرتبه از اين نوع رفتارها در طي دوره نوجواني، احتمال بروز ساير مشكلات و سازش‌نايافتگي‌هاي بزرگسالي را پيش‌بيني مي‌كند. بنابراين پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه ساختاري خطرپذيري بر اساس سبك والدگري و ناگويي هيجاني نوجوانان شهر مشهد با ميانجي‌گري حمايت اجتماعي ادراك‌ شده و ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي با نقش تعديل‌گري جنسيت انجام شد. روش: اين پژوهش از نوع كاربردي و همبستگي است. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان دختر و پسر 14 تا 18 سال مدارس متوسطه نواحي يكم، سوم، و هفتم شهر مشهد در نيم‌سال دوم سال تحصيلي 1401-1400 بودند. نمونه مورد مطالعه شامل 600 دانش‌آموز مقاطع تحصيلي نهم، دهم، يازدهم، و دوازدهم بود كه به روش در دسترس انتخاب شدند‌. ابزار گردآوري اطلاعات شامل مقياس خطرپذيري نوجوانان ايراني(زاده محمدي، 1390 )، پرسشنامه ناگويي هيجاني تورنتو (تيلور، 1986)، پرسشنامه ادراك سبك والد‌گري (گرولنيك و همكاران، 1997)، پرسشنامه مقياس چندبعدي حمايت اجتماعي ادراك شده (زيمت و همكاران، 1988)، و پرسشنامه ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي (حسيني اسفيدواجاني، 1400) بود. تحليل داده هاي پژوهش با روش تحليل مسير و آزمون اثرهاي واسطه اي در مدل پيشنهادي با روش بوت‌استراپ با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS26 و AMOS24 انجام شد.يافته‌ها: نتايج نشان دادند الگوي پيشنهادي از برازش مطلوبي با داده ها برخوردار است. بين ادراك از سبك والدگري و حمايت اجتماعي ادراك ‌شده با خطرپذيري در دختر و پسر رابطه منفي و معنادار، و بين ناگويي هيجاني با خطرپذيري در دختر و پسر رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (0/01 P). همچنين نقش واسطه اي حمايت اجتماعي ادراك ‌شده و ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي در رابطه بين ادراك سبك والد‌گري و ناگويي هيجاني با خطرپذيري نوجوانان، مورد تأييد قرار گرفت (0/01 P). نتيجه گيري: بر اساس نتايج به دست آمده در اين مطالعه مي توان گفت كه متغيرهاي حمايت اجتماعي ادراك‌ شده و ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي در رابطه بين خطرپذيري با ادراك سبك والد‌گري و ناگويي هيجاني در نوجوانان دختر و پسر نقش واسطه اي به عهده دارند.