اثربخشي آموزش مثبت‌انديشي بر اشتياق تحصيلي و بهبود مهارت‌هاي اجتماعي دانش آموزان ابتدايي

زمينه و هدف: از عوامل كليدي مؤثر در موفقيت تحصيلي دانش آموزان، اشتياق تحصيلي و كسب مهارت‌هاي اجتماعي است. بنابراين هدف مطالعه حاضر تعيين اثربخشي آموزش مثبت انديشي بر اشتياق تحصيلي و بهبود مهارت‌هاي اجتماعي دانش آموزان ابتدايي بود. روش: پژوهش حاضر، شبه تجربي از نوع پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري تمامي دانش آموزان پايه ششم ابتدايي شهر (بهارستان) در سال تحصيلي 1399-1398 بودند كه 30 نفر به شيوه نمونه گيري خوشه‌اي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و گواه (هر گروه شامل 15 دانش آموز) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه مهارت‌هاي اجتماعي (كرامتي، 1386) و پرسشنامه اشتياق تحصيلي (فردريكس و همكاران، 2004) بودند كه قبل و بعد از ارائه آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي براي هر دو گروه گواه و آزمايش اجرا شدند. دانش آموزان گروه آزمايش به مدت 14 جلسه 60 دقيقه‌اي تحت آموزش مثبت انديشي قرار گرفتند، اما گروه گواه هيچ‌گونه آموزشي دريافت نكردند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره در سطح معنا‌داري 0.05 انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بين ميانگين نمرات مهارت‌هاي اجتماعي و اشتياق تحصيلي در مرحله پس آزمون گروه آزمايش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد، به‌طوري‌كه مهارت هاي اجتماعي و اشتياق تحصيلي در گروه آزمايش از گروه گواه بيشتر بود (0/01 P).نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين پژوهش، آموزش مهارت‌هاي مثبت‌انديشي به دانش‌آموزان كمك مي كند تا خود را بهتر بشناسند و درباره خويشتن و جهان كنجكاوي كنند و تشويق مي‌شوند تا تجربه‌هاي مثبت و خوب را باز شناسند و در نتيجه مهارت‌هاي سازشي و انگيزه تحصيلي آنها بهبود يابد.