تبيين مفهوم مرگ در نوجوانان با كم تواني ذهني خفيف و عملكرد ذهني مرزي بر اساس روي آورد پديدارشناسي وجودي

زمينه و هدف: سوگ و فقدان رويدادي مهم در زندگي افراد با كم تواني ذهني است. تفكر درباره مرگ و دغدغه ذهني با سؤالات مربوطه در سنين نوجواني بسيار رايج است، اما نوجوانان با كم تواني ذهني معمولاً اطلاعات اندكي درباره مرگ و به ويژه مرگ اطرافيان خود دريافت مي كنند. هدف پژوهش حاضر تبيين مفهوم مرگ در نوجوانان با كم تواني ذهني و عملكرد ذهني مرزي براساس روي آورد پديدارشناسي وجودي بود.روش: طرح اين پژوهش از نوع كيفي و به روش پديدارشناسي وجودي بوده است و جامعه پژوهش شامل نوجوانان مشغول به تحصيل در مدارس استثنايي شهرستان بندرانزلي در سال 1401 بود. داده ها با روش نمونه گيري هدفمند و از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته با 23 نفر از نوجوانان كم توان ذهني خفيف (هوشبهر50 تا70) و عملكرد ذهني مرزي (هوشبهر 70 تا 85) به دست آمد. تجزيه و تحليل داده ها همزمان با جمع آوري داده ها، به صورت دستي و با استفاده از روش ديكلمن (1992) انجام شد.يافته ها: در تحليل داده ها سه مضمون اصلي «تجربيات مرتبط با مرگ»، «پيوستگي مرگ در متن زندگي» و «زندگي در برابر مرگ» استخراج شد كه هر يك از اين مضامين اصلي، از طريق تحليل چندين زيرمضمون پديدار شد.نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاضر همسو با مبناي نظري و پژوهش هاي پديدارشناسي وجودي، دلالت بر درك مرگ به عنوان يك سازه وجودي در نوجوانان با كم تواني ذهني خفيف و عملكرد ذهني مرزي دارد و افراد با كم تواني ذهني از آگاهي بيشتر در مسائل مربوط به مرگ استقبال مي كنند. نوجوانان با كم تواني ذهني بيان كردند درحالي كه براي معنا دادن به زندگي تلاش مي كنند، معمولاً اطرافيان نياز هاي تحولي آنها را ناديده مي گيرند. اين يافته ها در كنار ساير شواهد پژوهشي مربوط، به موضوع مرگ وجودي كه به آگاهي آنها از محدوديت هستي خود در چارچوب يك زندگي محدود به زمان اشاره دارد، بينشي عميق براي متخصصان آموزشي و درماني فراهم مي كند كه در طرح ريزي برنامه هاي آموزشي و توانبخشي براي نوجوانان با كم تواني ذهني داراي اهميت است.