نقش انگيزه تحصيلي، هيجان هاي تحصيلي، و‌ هوش اخلاقي در پيش بيني عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان

زمينه و هدف: از اهداف مهم آموزش و پرورش، ايجاد زمينه براي رشد همه جانبه فرد است كه در اين بين، بهبود عملكرد تحصيلي يكي از عوامل مورد توجه‌ متخصصان تعليم و تربيت است؛ بنابراين پژوهش حاضر با هدف پيش بيني عملكرد تحصيلي دانش آموزان بر اساس انگيزه تحصيلي، هيجان هاي تحصيلي، و‌ هوش اخلاقي انجام شد. روش: روش اين مطالعه، توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري، شامل تمامي دانش آموزان دوره متوسطه شهر تهران در نيمسال دوم سال تحصيلي 1401-1400 بود كه با روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌‍اي تعداد 2065 دانش آموز به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند كه در نهايت به علت افت آزمودني، تحليل داده‌ها روي 2010 دانش‌آموز انجام شد. دانش‎آموزان به پرسشنامه‎هاي هوش اخلاقي (لنيك و كيل، 2005)، انگيزه تحصيلي (والرند، 1992)‌، هيجان هاي تحصيلي (پكران و همكاران، 2005) و عملكرد تحصيلي (فام و تيلور، 1999) پاسخ دادند. به منظور تحليل داده هاي پژوهش از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد متغيرهاي انگيزه تحصيلي، هيجان هاي تحصيلي، و‌ هوش اخلاقي با عملكرد تحصيلي در دانش آموزان همبستگي معنادار دارند (0/01 p). نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان داد كه هوش اخلاقي، هيجان هاي تحصيلي، و‌ انگيزه تحصيلي به ترتيب 18 درصد، 33 درصد و 39 درصد از واريانس عملكرد تحصيلي دانش آموزان را تبيين كردند. اين متغيرها به طور همزمان با هم توانستند 39 درصد از واريانس عملكرد تحصيلي دانش آموزان را تبيين كنند.نتيجه گيري: بر اين اساس به منظور ارتقاي عملكرد تحصيلي دانش آموزان مي‌توان به تدوين برنامه‌هايي در جهت بهبود هوش اخلاقي و به تبع آن انگيزه تحصيلي و هيجان هاي تحصيلي اقدام كرد. كاربردهاي ضمني نتايج به دست آمده در مقاله مورد بحث قرار گرفت.