سنگ‌شناسي و شيمي كاني پريدوتيت‌هاي سرپانتيني شده جنوب بوانات (استان فارس)

منطقه مورد بررسي در پهنه زاگرس مرتفع قرار دارد و بخشي از افيوليت ني‌ريز محسوب مي‌شود. در اين منطقه، مجموعه افيوليتي به صورت آميزه رنگين كوچك شامل چرت‌هاي راديولاريتي و سنگ‌هاي پريدوتيتي سرپانتيني شده است. سنگ‌هاي پريدوتيتي اغلب از نوع هارزبورژيت به شدت سرپانتيني شده هستند. اين سنگ‌ها داراي اليوين، پيروكسن، سرپانتين و اسپينل هستند كه اليوين‌ها به شدت به سرپانتين و پيروكسن‌ها به بستيت تبديل شده‌اند. از اين رو، كاني‌هاي گروه سرپانتين بسيار در اين سنگ‌ها ديده مي‌شوند. اسپينل نيز به صورت بي‌شكل و آميبي در اين سنگ‌ها يافت مي‌شود. بر اساس شيمي كاني، سرپانتين‌ها در گستره پايداري هر سه فاز كانيايي ليزارديت، كريزوتيل و آنتيگوريت و در گستره سرپانتينيت‌هاي شبه ريخت قرار دارند و از اين رو برآمده از جايگزيني پسرونده اليوين و پيروكسن با سرپانتين‌ها هستند. همچنين اين كاني‌ها بيشتر در گستره‌هاي شبكه اليوين (Ol-mesh) و بستيت كلينوپيروكسن واقع بوده و از اين رو ناشي از دگرگوني پسرونده سنگ‌هاي هارزبورژيتي و دونيتي هستند. اسپينل‌ها از نوع كروم اسپينل هستند و در گستره پلوناست قرار دارند. اين كروم اسپينل‌ها از نوع افيوليتي بوده و داراي ماهيت پسماندي هستند. مقادير پايين TiO2 و غني‌شدگي اين اسپينل‌ها از Cr شبيه اسپينل در هارزبورژيت‌هاي جلو قوس است. همچنين اين اسپينل‌ها، افزون بر داشتن مشخصه پريدوتيت‌هاي آلپي، در گستره همپوشي پريدوتيت‌هاي فرافرورانش با آبيسال نيز قرار مي‌گيرند. بنابراين، پريدوتيت هاي سرپانتيني شده مورد بررسي از درجه هاي بالاي ذوب بخشي (30-25 درصدي) يك گوشته تهي شده و زير اقيانوسي در يك محيط فرافرورانش - جلو قوس تشكيل شده‌اند.