جايگاه زمين‌ساختي توده‌هاي نفوذي گرانيتي شمال و شمال غرب موته، بخش مياني پهنه سنندج-سيرجان، رويكردهاي سنگ‌نگاري، سن‌سنجي U-Pb زيركن و زمين شيمي

توده هاي نفوذي مورد بررسي، در شرق و مركز همتافت دگرگوني موته-گلپايگان، در بخش مركزي پهنه سنندج-سيرجان و كنار كمربند ماگمايي اروميه-دختر، درون آمفيبوليت ها، ميكاشيست ها و گنيس هاي نئوپروتروزوييك نفوذ كرده اند. توده ها در اثر زمين ساخت كششي-برشي اعمال شده كه منجر به تشكيل گسل هاي عادي عمقي فراوان گرديده اند، كاتاكلازيتي هستند و كنار پهنه گسلي، ميلونيتي شده اند. تركيب اين توده ها لوكوگرانيتي است و شواهد مربوط به دگرريختي در صحرا و مقاطع ميكروسكوپي ديده مي شود. سن سنجي U-Pb زيركن سه نمونه از رخنمون هاي تعيين سن نشده،  سن تبلور آن ها را نئوپروتروزوييك مشخص كرد. از ديدگاه ويژگي هاي زمين شيميايي، اين سنگ ها از سري ماگمايي آهكي قليايي پتاسيم بالا و پرآلومين هستند و در گستره گرانيتوييدهاي آهن دار نوع S جاي دارند. همتافت دگرگوني موته-گلپايگان با تشكيل توده هاي موته در نئوپروتروزوييك، بخشي از كمان ماگمايي كادومين است كه در آن لوكوگرانيت ها از ذوب بخشي سنگ هاي رسوبي پليتي و پساميتي دگرگونه در نتيجه تزريق مذاب هاي گوشته اي توليد شده اند.