كاني‌سازي، دگرساني و ميانبارهاي سيال كانسار موليبدن- مس شله‌بران (شمال‌شرق اهر، آذربايجان شرقي)

كانسار موليبدن- مس شله بران در 2 كيلومتري شمال شرق اهر و در كمربند فلززايي اهر- ارسباران واقع است. اين كانسار با سنگ هاي آتشفشاني ائوسن (توف، آگلومرا، آندزيت و داسيت) و توده هاي نفوذي اليگوسن (گرانيت، گرانوديوريت و ديوريت) ميزباني مي شود. اين سنگ ها ميزبان پهنه هاي دگرساني پتاسيمي، فيليك، پروپيليتيك و آرژيليك درون زاد هستند كه كاني سازي اغلب با پهنه هاي دگرساني پتاسيمي و فيليك همراه است. در اين سنگ ها، كاني سازي درون زاد غالب بوده و بيشتر به صورت انتشاري و رگه- رگچه اي (كالكوپيريت، موليبدنيت، پيريت و مگنتيت) رخ داده است. اين كاني سازي با انباشته هاي برون زاد هماتيت، گوتيت، مالاكيت و آزوريت در بخش سطحي كانسار پوشيده شده است. چهار نوع ميانبار سيال دوفازي مايع- گاز غني از مايع (L-V)، دوفازي گاز- مايع غني از گاز (V-L)، سه فازي مايع- گاز- جامد (L-V-S) و تك فازي گازي (V) در بلورهاي كوارتز همزاد با كاني سازي ديده شده است. ميانبارهاي سيال مورد بررسي داراي گستره دماي همگن شدگي 447-123 درجه سانتي گراد هستند. ميانبارهاي سيال سه فازي L-V-S با محو بلور نمك NaCl در گستره دمايي 317-156 درجه سانتيگراد متناظر با شوري هاي در گستره 40-30 درصد وزني نمك NaCl همگن مي شوند. ميانبارهاي دوفازي غني از مايع (L-V) شوري هايي در گستره 15.9-0.36 درصد وزني معادل نمك طعام را نشان مي دهند. برپايه داده هاي ريزدماسنجي، جوشش، آميختگي و سرد شدن ساده سيال هاي كاني ساز سازوكارهاي موثر در تشكيل و گسترش اين كانسار به شمار مي روند. سيال هاي كانسار ساز به احتمال بسيار داراي خاستگاه ماگمايي و ماگمايي- جوي بوده اند. انباشته هاي كانيايي دگرساني و كاني زايي و داده هاي ريزدماسنجي رده بندي كانسار شله بران به عنوان ذخيره موليبدن- مس پورفيري را تاييد مي كنند.