بررسي اثر بخشي تركيبات زيست فعال گياه نارنج بر خارش اورميك با استفاده از محاسبات داكينگ مولكولي

خارش اورميك يك علامت شايع در بيماران مبتلا به بيماري مزمن كليه است كه حدود يك سوم بيماران دياليزي را تحت تاثير قرار داده و كيفيت زندگي آنها را تا حد زيادي كاهش مي دهد. استفاده از داروهاي مشتق شده از گياهان طبيعي مي تواند راهي جايگزين براي محدود كردن و درمان خارش اورميك در بيماران كليوي باشد. اين تحقيق براي ارزيابي پتانسيل ضد خارش برخي از تركيبات زيست فعال نارنج انجام شده است. فرايند شبيه‌سازي داكينگ مولكولي براي برهمكنش 9 تركيب طبيعي نارنج با محل‌هاي اتصال فعال موجود در چهار گيرنده پروتئيني مرتبط با مكانيسم خارش انجام شد. نتايج نشان داد كه تركيبات منتخب نارنج، گيرنده هاي كاپا اپيوئيدي 4DJH، 6VI4، 6B73 و گيرنده جفت شده با پروتئين G،5ZTY ، را به خوبي مهار مي‌كنند و اثر بازدارندگي قويتري در مقايسه با داروي ضد خارش Gabapentin دارند. با توجه به امتيازات اتصال (DS) كه در محدوده ۸/۷۲- تا ۴/۸۸- قرار مي گيرند و همچنين مقادير ثابت هاي بازدارندگي (Ki)، بهترين فعاليتهاي ضد خارش مربوط به ليگاندهاي نابيلتين، كاريوفيلين، نارينجنين و تانجرتين مي باشد . نتايج اتصال نشان داد كه مي توان تركيبات طبيعي نارنج را به عنوان منبع ارزشمندي براي مهار خارش اورميك در نظر گرفت.