مقايسه ي بيوماركرهاي كلسيم و فسفر در بزاق زنان يائسه سالم و مبتلا به استئوپروز

مقدمه: شناسايي خانم‌هاي مبتلا به استئوپروز، يك موضوع مهم كلينيكي بوده و تشخيص آن قبل از ايجاد شكستگي ضرورت دارد. در سالهاي اخير تستهاي تشخيصي بر پايه بزاق محبوبيت زيادي پيدا كرده است. وجود يك روش در دسترس و كم هزينه، مثل بررسي شيميايي بزاق دهان به منظور تشخيص و غربالگري استئوپروز ضرورت دارد. هدف از تحقيق حاضر بررسي مقادير بيوماركرهاي كلسيم و فسفر بزاق در بيماران يائسه مبتلا به استئوپروز و سالم بود تا مقايسه اي در اين مقادير بين دو گروه مبتلا و غيرمبتلا به استئوپروز صورت گرفته و پارامترهاي بزاق به عنوان شاخص‌هايي براي تشخيص استئوپروز در زنان يائسه معرفي گردد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت مورد- شاهدي و با روش نمونه گيري آسان انجام شد. تعداد 70 نفر از خانم‌هاي يائسه، 38 نفر (گروه شاهد) و 32 نفر (گروه مورد) انتخاب شدند. سنجش تراكم استخوان با روش  DEXA انجام شد. نمونه گيري بزاق براي اندازه گيري بيوماركرهاي كلسيم و فسفر ، به روش غير تحريكي صورت گرفت. براي مقايسه ميانگين متغيرها بين دو گروه شاهد و مورد، از آزمون t مستقل و براي محاسبه نقطه برش، حساسيت، ويژگي، ارزش اخباري مثبت و منفي متغيرها، از منحني راك استفاده شد.  يافته ها: ميانگين كلسيم بزاق در افراد مبتلا به استئوپروز  به طور معناداري بيشتر از افراد سالم بود (0.01= p). ميانگين فسفر بزاق تفاوت معناداري بين افراد سالم و مبتلا به استئوپروز نداشت (0.44= p). ارزش تشخيصي بر اساس نتايج حاصل از منحني راك براي هيچكدام از ماركرها مطلوب نبود. نتيجه گيري: يافته هاي ما پيشنهاد مي كند كه غلظت كلسيم بزاق با مقدار نقطه برش مناسب، براي غربالگري زنان يائسه مبتلا به استئوپروز به كار رود.