ارتباط سطح ويتامين D با التهاب لثه در كودكان داراي ديابت نوع 1

مقدمه: بيماري التهابي پريودنتال يكي از شايع‌ترين بيماري‌هاي التهابي مزمن است كه مي‌تواند هر فردي را در هر سني مبتلا كند. نتايج برخي مطالعات نشان داده است كه هر دو تيپ ديابت 1 (T1DM) و 2 مي‌توانند با ريسك بيماري التهاب لثه مرتبط باشد. وضعيت التهابي و كمبود ويتامين D يك محيط مناسب را براي پيشرفت بيماري‌هاي مزمن مثل ديابت و پريودنتيت در اطفال به وجود مي‌آورند. مطالعه‌ي حاضر باهدف بررسي ارتباط بين سطح ويتامين D با التهاب لثه در كودكان مبتلا به T1DM انجام شد. روش ها: اين پژوهش يك مطالعه مورد شاهدي به‌منظور بررسي ارتباط سطح 25 هيدروكسي ويتامين D (25(OH)D) و التهاب لثه بروي 148 كودك مبتلا به T1DM بود در شهر ايلام انجام گرفت. براي اين منظور افراد به دو گروه سالم و T1DM ازنظر داشتن التهاب لثه تقسيم‌بندي شدند. در اين مطالعه قند خون ناشتا، كلسيم و سطح 25(OH)D سرم ارزيابي شد. يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان داد كه 25(OH)D، در گروه داراي التهاب لثه (20/72±12/77ng/ml)به طور معناداري كمتر از گروه فاقد التهاب لثه بود29/57ng/ml±10/72) (p 0.05). بعلاوه، سطح 25)OH)D برحسب جنس بين گروه داراي التهاب لثه و گروه فاقد التهاب لثه تفاوت آماري معناداري نداشت . همچنين، نتايج آزمون كاي اسكوئر نشان داد كه بين دو گروه داراي التهاب لثه و فاقد التهاب لثه ازنظر توزيع جنس (p=0.673 )و سن (p=0.350) اختلاف معني‌داري وجود نداشت(p 0.05) نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كمبود ويتامين D يك عامل موثر در بالا بودن التهاب لثه در كودكان مبتلا به T1DM مي باشد. پايش بموقع سطح اين ويتامين در مراجعه كنندكان داراي التهاب لثه، امري ضروري است.