ارزيابي چارچوب گزارشگري پايداري مبتني‌ بر شريعت تحت ‌تأثير ظهور محورهاي متاورس در حسابداري

جوامع اسلامي با ترويج ارزش‌ هاي فقهي و موازين شرعي، همواره در پي تحكيم سطح پايبندي به اخلاق‌ گرايي هستند و اين مسأله باعث شده تا بسياري از كشورها در كنار استانداردها و قوانين بين‌المللي، احكام اسلامي را براي رسيدن به مشروعيت بيشتر، مدنظر قرار دهند. يكي از اين زمينه‌ها در جوامع اسلامي، مسأله‌ گزارشگري پايداري مبتني‌بر شريعت است كه در طي چند سال گذشته به دليل ظهور فناوري‌هاي اطلاعاتي و به‌وجود‌آمدن واقعيت‌هاي افزوده در دنياي موازي، بيشتر موردتوجه قرار گرفته است. هدف اين مطالعه، ارزيابي چارچوب گزارشگري پايداري مبتني‌بر شريعت تحت‌تأثير ظهور محورهاي متاورس در حسابداري است. ازنظر روش‌شناسي اين مطالعه در زمره پژوهش‌هاي تركيبي قلمداد مي‌شود كه براساس مجموعه‌اي از روش‌هاي تحليل كيفي و كمي، به دنبال دستيابي به اهداف پژوهش است. يافته‌هاي مطالعه در بخش كيفي، حكايت از شناسايي 3 مقوله، 6 مؤلفه و 41 مضمون گزاره‌اي در قالب يك چارچوب نظري چندبعدي دارد. در بخش كمّي نيز نتيجه، از تعيين توسعه فرآيند داده‌كاوي در تحليل‌هاي حسابداري، به‌عنوان محوري‌ترين تأثير بر بعد رعايت پايبندي به اخلاق‌گرايي شرعي در گزارشگري پايداري حكايت دارد. نتايج كسب‌ شده حكايت از اين مسأله دارند كه گزارشگري پايداري مبتني‌بر شريعت مي‌تواند به زمينه‌سازي رفتارهاي اجتماعي مبارزه با فساد و شيوه‌هاي تأمين مالي اسلامي در راهبرد شركت‌ ها منجر شود و از اين طريق پاسخ ‌گويي بالاتري را به ذي ‌نفعان ارائه نمايد.