بررسي تطبيقي نمادها و نشانه هاي بصري در نمايشنامه « مرگ يزدگرد» بهرام بيضايي با فيلمنامه « ماهي و گربه» شهرام مكري

هدف اين مقاله بررسي تحليلي و ريشه شناسي عناصر پنهان دراماتيك به ويژه ديالوگ هاي مصورِ بوم شناختي و بازي با ذهن در دو اثر مطرح ادبيات نمايشي ايران: 1- نمايشنامه مرگ يزدگرد نوشته بهرام بيضايي، 2- فيلمنامه گربه و ماهي نوشته شهرام مكري، از منظر انسان شناسي نمادگرا است. فيلم نامه ي سينمايي ماهي و گربه شهرام مكري يكي از فيلم هاي سينمايي معناگرا در حوزه سينماي ايران است كه توانسته با فرم و محتوايي جديد در انتقال مفاهيم ذهني، نظر مردم و منتقدين را در داخل و خارج از كشور به خود جلب كند. مرگ يزدگرد بهرام بيضايي نيز به دلايل نهفته در بطن اثر از ويژگي هاي كاركردگرايي پنهان، مورد توجه انسان شناسان قرن بيستم از جمله برانيسلاو مالينوفسكي و كليفورد گيرتز قرار گرفته است.يافته ها نشان مي دهد كه عناصر طبيعي موجود در متن اين دو اثر تئاتري- سينمايي از منظر انسان شناي نمادگرا ريشه در تفكر جهان شمول و زاييده شرايط روحي و رواني مولف كارگردانان آن دو دارد. در اين پژوهش از روش توصيفي تحليلي به تجزيه و تحليل محتواي كيفي داده ها با تكيه بر شيوه مطالعاتي ژرفانگرانه براي مقايسه جايگاه نمادگرا تصوير و جلوه هاي پنهان در ديالوگ ها استفاده شده است.