ارزيابي و الگوهاي ارزش ‌گذاري بوم‌ گرايانه در دو اثر همراه آهنگ‌ هاي بابام و آبشوران از درويشيان (تحليل گفتمان بوم ‌گرايانه)

ارزيابي‌ها و الگوهاي ارزشي از جمله مواردي هستند كه بر اساس آن‌ها مي‌توان متون ادبي را بررسي و تحليل كرد. اين پژوهش بر پايۀ الگوهاي ارزش‌گذاري متن و با تكيه بر بوم‌گرايي و دانش بينارشته‌اي به بررسي و تحليل دو مجموعه داستان همراه آهنگ‌هاي بابام و آبشوران از درويشيان پرداخته است. روش انجام پژوهش توصيفي و تحليلي است. اين دو مجموعه داستان از جمله آثاري هستند كه در حوزۀ واقع‌گرايي نوشته شده-اند و با تكيه بر الگوهاي ارزش‌گذاري در آن‌ها مي‌توان كانوني‌سازي‌ها، برجسته‌سازي‌ها و ارزيابي‌هاي نويسنده از بوم را در آن‌ها سنجيد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه درويشيان در قالب عناصر زيست محيطي و براي بيان آلام و رنج‌هاي قشر متوسط و ضعيف جامعه در تقابل با قشر مرفّه، دستكاري‌ها و تخريب‌هاي زيست محيطي را هرچند همسو با مظاهر فرهنگ و پيشرفت نيز باشد، نمي‌پسندد و همواره ارزيابي‌هايي منفي نسبت به آن‌ها دارد. همچنين با توجه به الگوهاي ارزشي متون مي‌توان فهميد كه زندگي مسالمت‌آميز در كنار طبيعت و مخاطرات آن، ريشه در احترام به وابستگي‌هاي چند سويۀ سياسي، اجتماعي و... انسان با طبيعت دارد. ذكر اين نكته لازم است كه موقعيت اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي راوي براي شكل‌دهي ديدگاهي در پيوند با زيست‌بوم تأثير بسزايي دارد.