رامان اسپكتروسكوپي و كاربردهاي آن در پزشكي و شناسايي ويروس

در رامان اسپكتروسكوپي ماده به وسيله ليزر تحريك مي شود و نور پراكنده از آن كه حاوي اطلاعاتي از ترازهاي ارتعاشي ماده است و مشابه اثر انگشت براي ماده ست، آشكارسازي مي شود. از آن جا كه نور در ماده جذب نمي شود، رامان يك روش با حداقل تاثير در ماده ست به همين دليل در بافت و سلول هاي زنده كاربرد فراواني دارد. هدف از اين مطالعه، معرفي رامان اسپكتروسكوپي و مقايسه روش هاي مختلف رامان از نظر كاربرد در پزشكي است. در پايان، چندين مطالعه جهت تشخيص ويروس هاي مختلف از جمله ويروس هاي مشابه كوويد۱۹ با استفاده از رامان اسپكتروسكوپي فهرست شده است. براي يافتن مقالات مورد استفاده در اين تحقيق از مجله Raman Spectroscopy و سايت هايgoogle scholar و ACS استفاده شد. به دليل حسايت پايين رامان خودبخودي، روش هاي تقويت شده مثل رامان القايي، CARS، SERS و رامان تشديدي در پزشكي، بيشتر كاربرد دارند. SERS به دليل نياز به استفاده از نانوساختار جهت تقويت، در مطالعه سلول ها و در آزمايشگاه بيشتر مطالعه شده است. رامان القايي و CARS قادر به تصويربرداري زنده و در محل از موجودات زنده هستند. با تركيب رامان با روش هاي چندمتغيره مي توان حتي نمونه هاي مشابه را تفكيك كرد. رامان اسپكتروسكوپي، قادر به تهيه تصوير و فيلم هاي با رزولوشن بالا از اندركنش دارو با بافت زنده است. اخيرا، از طريق تركيب با روش هاي آماري كاربرد گسترده اي در تشخيص ويروس هاي مختلف پيدا كرده است.