مطالعه ميزان تكثير در رده سلولي بنيادي مزانشيمي تحت تاثير كربوكسي تراپي و نور ليزر كم ‎توان

اهداف: با توجه به اهميت روز افزون ترميم و جوانسازي بافت‎هاي مختلف لازم است توجه زيادي به تدوين پروتكل هاي درماني جهت بهبود نتايج درماني انجام شود. در حال حاضر از ليزر‎هاي كم توان در ترميم بافت‎ هاي پوستي استفاده مي‎شود. روش كربوكسي‎ تراپي با توجه به درمان غير‎تهاجمي و ويژگي هاي منحصر‎ به فرد خود اهميت ويژه‎اي پيدا كرده است. در اين روش بسته به ناحيه تحت درمان، مقداري دي اكسيد‎كربن به موضع تزريق مي‎شود. گرچه اين ماده به صورت طبيعي توسط سلول هاي بدن توليد مي‎شود، اما زماني كه مقدار آن بيش ‎از‎حد طبيعي شود؛ بدن را مجبور به پاسخ مي‎كند. زماني كه اين ماده وارد بدن مي‎شود، سيستم گردش خون در ناحيه تحت درمان تحريك مي‎شود. بدن اين شرايط جديد را به منزله كمبود اكسيژن در نظر گرفته و سعي مي‎كند با استفاده از رگ ‎هاي خوني، شرايط را كنترل كند. با توجه به اثرات باليني ليزرهاي كم توان و همچنين روش كربوكسي تراپي لازم است اثرات كربوكسي و همچنين اثرات تواماً با ليزرهاي كم توان در سطح سلولي نيز بررسي شود. در اين مطالعه ميزان تكثير و زنده ‎مانايي سلول هاي بنيادي مشتق از بافت چربي‎ تحت اين تيمارها جهت كمك به تدوين پروتكل ‎هاي درماني موثرتر بررسي شده است.مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر به صورت آزمايشگاهي بر روي سلول‌هاي بنيادي مشتق از بافت چربي انساني انجام گرديد. سلول ADMSCs ‎از جهاد دانشگاهي مركز ملي ذخاير ژنتيكي و زيستي ايران تهيه شد. كشت در محيط DMEM [ + 10% FBS حاوي آنتي‎ بيوتيك يك درصد انجام گرفت. سلول‎ هاي بنيادي مشتق از چربي تحت تاثير ليزر كم‎ توان با دوز‎هاي مختلف 3،2، 5 و 7 ژول بر سانتي متر‎مربع و همچنين تحت تيمار‎ كربوكسي با غلظت هاي مختلف (با سرعت ‎ها و حجم‎ هاي مختلف) ‎با دستگاهCarboxy therapy  در معرض گاز CO2 قرار داده شدند و سپس زنده ‎مانايي سلولي توسط تست MTT انجام شد. نتايج: نتايج حاصل از تست MTT نشان دهنده افزايش زنده ‎مانايي و تكثير سلول‎ها تحت تيمارهاي ليزر و كربوكسي بود و در تيمار همزمان ليزر و كربوكسي افزايش بيشتري را نسبت به گروه كنترل نشان داد. نتيجه‌گيري: براساس يافته‎ هاي مطالعه حاضر استفاده از كربوكسي تراپي و همچنين استفاده هم زمان ليزر با دوز بهينه مي‌تواند به عنوان يك روش جايگزين در ترميم پوست مورد استفاده قرار گيرد.