سرقت ادبي

زمينه: موضوع سرقت ادبي در مفهوم انديشه، كلام، مضمون و شعر كسي را به خود نسبت دادن از باب خويشتن بزرگ جلوه دادن و مكابره، امري تازه نيست و از ديرباز  با سرزنش و نكوهش نگريسته شده است، اما امروزه سرقت ادبي به سبب توسع يافتن امكانات دسترسي به منابع مختلف و بهره‌گيري از آرا و انديشه‌هاي آن منابع، بدون ذكر منبع، رواج و گستردگي بيش‌تري پيدا كرده، به طوري كه دولت‌ها را واداشته به منظور بازدارندگي، مجازات‌هايي فراتر از  نكوهش، تا حبس و جرايم نقدي گزاف براي سارقان ادبي در نظر بگيرند. نتيجه گيري: به منظور روشن شدن مفهوم دقيق سرقت ادبي، مقاله حاضر، به تعاريف اين جرم از زبان عربي، زير عنوان «انتحال» و از زبان انگليسي تحت واژه “plagiarism” پرداخته، آنگاه با بهره‌گيري از منابع فارسي و انگليسي، آثار غيراخلاقي و مجازات‌هايي را كه قانون براي اين جرم ادبي در نظر گرفته، بيان كرده است. يكي از نكات مهم مطرح در مقاله اين است كه اگر شاعري مضموني را از آثار شاعري ديگر بردارد و به آن مضمون، زيبايي و شكوهي تازه‌ بخشد، آيا مي‌توان آن را سرقت ادبي تلقي كرد؟ براي پاسخ به اين سوال نيز بايد نگاهي دقيق‌تر به مسئله‌ي سرقت ادبي داشت.