به‌كارگيري هوش مصنوعي در پيش‌بيني توليد ناخالص داخلي و نرخ بيكاري و تأثير متقابل آن‌ها بر يك‌ديگر در اقتصاد ايران

بيكاري و توليد ناخالص از شاخص‌هاي مهم اقتصادي هستند؛ پيش‌بيني اين دو شاخص مي‌تواند در اصلاح ساختار اقتصادي و بهبود اقتصاد  مفيد واقع شود. تكنيك‌ها و ابزارهاي هوش مصنوعي مي‌توانند براي پيش‌بيني شاخص‌هاي مهم اقتصادي نقش مهمي ايفا كنند. با توجه به اهميت اين دو شاخص، پژوهش حاضر ابتدا به پيش‌بيني روند دو شاخص به‌صورت جداگانه و سپس پيش‌بيني ميزان نرخ رشد توليد ناخالص داخلي براساس نرخ بيكاري با استفاده از تكنيك‌هاي هوش مصنوعي مي‌پردازد. براي اين‌منظور در اين پژوهش، از داده‌هاي فصلي مربوط به توليد ناخالص داخلي و نرخ بيكاري براي سال‌هاي 1385-1401 استفاده شده است؛ هم‌چنين از مدل‌هاي يادگيري ماشين مبتني‌بر رگرسيون براي پيش‌بيني بهره گرفته شده است. در اين پژوهش، به‌منظور استنتاج بهتر، نتايج پيش‌بيني روش‌هاي يادگيري ماشين با روش اقتصادسنجي ARIMA نيز مورد مقايسه قرار گرفته است. نتايج حاصل از پياده‌سازي نشان مي‌دهد كه پيش‌بيني مدل‌هاي مذكور از لحاظ معيارهاي ارزيابي مانند جذر ميانگين مجذور خطا، ميانگين قدرمطلق خطا، ميانگين قدرمطلق درصد خطا، داراي دقت مناسبي است و بيانگر اين است كه تكنيك‌هاي هوش مصنوعي هم مي‌توانند دو شاخص اقتصادي مذكور و تأثير متقابل آن‌ها بر يك‌ديگر را پيش‌بيني كنند.