اثر تراكم سازه‌هاي حاشيه پيچان‌ رودها روي مشخصات جريان در مواقع سيلابي

رودخانه‌ها به‌عنوان زه‌كش طبيعي يك حوضه آبريز در تخليه رواناب حاصل از بارش، به‌ويژه در مواقع سيلابي همواره مورد توجه بوده است. با توجه به شكل گيري اكثر شهرها و روستاها در حاشيه رودخانه ها و احداث سازه هايي در سيلاب‌دشت آن‌ها يا گاهي تعرض به سيلاب‌دشتدشت‌ها، در مواقع سيلابي الگوي جريان رودخانه ها همواره دچار تغييراتي مي شود، لذا مطالعه اندركنش جريان هاي سيلابي در كانال‌هاي مركب پيچان در اين مناطق، ضروري به‌نظر مي رسد. در اين پژوهش با استفاده از نرم‌افزارFlow3D  كه يك نرم‌افزار قوي در زمينه ديناميك سيالات محاسباتي است، به بررسي ساختار جريان و تنش برشي بستر در كانال مركب پيچان تحت تأثير تراكم سازه اي سيلاب‌دشت در مواقع سيلابي پرداخته شده است. براي اين منظور از شش نوع تراكم سازه‌اي صفر، هشت، 11، 16، 25 و 44 درصد روي سيلاب‌دشت با استفاده از بلوك هاي غيرمستغرق و با فاصله‌هاي هفت، 14، 21، 28 و 35 سانتي متر استفاده شده است. نتايج حاصل از شبيه سازي عددي نشان داد كه با افزايش تراكم سازه اي روي سيلاب‌دشت از صفر به 44 درصد، مقدار سرعت متوسط مقطع كانال اصلي به‌طور ميانگين 51 درصد، حداكثر ارتفاع سطح آزاد آب 25 درصد و ميزان دبي متوسط عبوري از مقطع كانال اصلي 84 درصد افزايش مي يابد. هم‌چنين با افزايش مقدار تراكم سازه اي روي سيلاب‌دشت، ميزان تنش برشي بستر افزايش يافته، به طوري كه مقدار حداكثر تنش برشي بستر از 1.32 به 4.61 پاسكال (حدود 250 درصد) افزايش نموده و به سمت مركز كانال اصلي حركت مي كند.