بهينه ‌سازي تخصيص بار آلودگي در رودخانه كر با رويكرد تجارت مجوز تخليه بار آلودگي

در اين پژوهش به‌ منظور مديريت كيفي رودخانه كر، روشي با هدف حداقل سازي هزينه هاي حفظ محيط زيست و تأمين استاندارد كيفيت آب رودخانه با توجه به جنبه هاي اجرايي سياست ها ارائه‌ شده است. پس از شناسايي منابع آلاينده در رودخانه كر و گروه بندي آ ن ها، براي هر گروه تخليه‌كننده سناريوهاي تصفيه فاضلاب در نظر گرفته شد و هزينه مربوط به هر سناريو محاسبه گرديد. با توجه به خطاها و عدم قطعيت‌هاي ذاتي در برآورد هزينه هاي تصفيه و جريمه نقض استانداردهاي كيفيت آب يك روش تصادفي با تركيب رويكردهاي تصميم گيري و روش شبيه سازي مونت كارلو براي شناسايي بهترين سناريوهاي تصفيه ايجاد شد. رويكردهاي تصميم گيري مورداستفاده جهت افزايش قابليت اجرايي برنامه‌هاي تجارت بار آلودگي و بررسي مطلوبيت تخليه‌كنندگان شامل گزينش اجتماعي تصادفي (SSCR)، چانه زني بازگشتي تصادفي (SFB) و تصميم گيري چندمعياره تصادفي (SMCDM) است كه هر رويكرد شامل روش هاي مختلفي است. درنهايت، به ‌منظور كاهش هزينه ها و ايجاد انگيزه در تخليه‌كننده‌ها براي مشاركت داوطلبانه در حفاظت كيفي رودخانه، گزينه برتر توسط هر رويكرد براساس معيار هزينه، به‌عنوان مجوز اوليه تخليه بار آلودگي وارد مدل بهينه سازي، سيستم نسبت-تجارت توسعه‌يافته (ETRS) مي گردد. نتايج حاصل از اجراي مدل پيشنهادي نشان مي دهد براساس رويكرد SSCR، هزينه ها به ميزان 4.53 درصد و رويكرد SFB، هزينه‌ها به ميزان 1.73 درصد كاهش مي يابد درحالي‌كه توافق نسبي بين منابع آلاينده فراهم مي كند. هم‌چنين براساس رويكرد SMCDM، هزينه ها به ميزان 24.5 درصد كاهش مي يابد، اما ازنظر منابع آلاينده كم‌تر قابل‌قبول است، زيرا علاوه بر توزيع بهينه نارضايتي در بين ذي‌نفعان، تلاش مي شود گروه هاي تخليه‌كننده به يك گروه تبديل شود كه حالت پوياي قدرت موجود در بين گروه ها در شرايط واقعي در نظر گرفته نمي شود.