تاثير نروليدول بر ميزان مالون دي آلدئيد و تغييرات بياني عامل نوروتروفيك مشتق از مغز در مدل آلزايمر موش هاي صحرايي نر نژاد ويستار

مقدمه: آلزايمر عامل زوال عصبي است كه استرس اكسيداتيو نقش مهمي در ايجاد و پيشرفت آن دارد. عامل نوروتروفيك مشتق از مغز (BDNF) نقش مهمي در بقا و رشد نورونها ايفا مي كند. تاثير نروليدول كه تركيبي گياهي با ويژگي آنتي اكسيداني است، ببر بيان ژن BDNF و ميزان مالون دي آلدئيد (MDA) در مدل آلزايمر القا شده با بتا آميلوئيد در موش هاي صحرايي نر نژاد ويستار بررسي شد.روش كار: تعداد 48 سر موش صحرايي به هشت گروه شامل كنترل، شم، مدل آلزايمري، حلال دارو، تيمار با دونپزيل، تيمار با نروليدول دوز 50 و 100 ميلي گرم بر كيلوگرم وزن بدن و گروه پيشگيري تيمار شده با نروليدول قبل از القاي آلزايمر تقسيم شدند. تغييرات بياني ژن BDNF ازطريق واكنش PCR زمان واقعي و ميزان مالون دي آلدئيد به كمك كيت سنجش پراكسيداسيون ليپيد در بافت هيپوكامپ با آزمون تحليل واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي بررسي شد. يافته ها: القاي آلزايمر موجب كاهش بيان ژن BDNF و افزايش MDA در گروه آلزايمر در مقايسه با گروه كنترل شد (P 0.001). دونپزيل و نروليدول در هر دو دوز 50 و 100 در گروه هاي تيمار با دونپزيل، تيمار با نروليدول و گروه پيشگيري، موجب كاهش علايم آلزايمر ازطريق افزايش بيان ژنBDNF و كاهش MDA در مقايسه با گروه آلزايمر شد (P 0.001).نتيجه گيري: داده ها حاكي از خواص آنتي اكسيداني نروليدول و تاثير آن در بهبود بيماري آلزايمر و آسيب هاي ناشي از آن است و احتمالا مي تواند در پيشگيري آلزايمر در افراد مستعد و با سابقه فاميلي آلزايمر موثر باشد.