پيش‌بيني رشد اخلاقي و رشد معنوي طلاب سطح مقدماتي حوزه‌ علميه‌ قم براساس برنامه‌ درسي پنهان

پژوهش با هدف پيش‌بيني رشد اخلاقي و رشد معنوي طلاب سطح مقدماتي حوزه‌ علميه‌ قم براساس برنامه‌ درسي پنهان انجام شد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه‌ آماري طلاب سطح مقدماتي حوزه‌ علميه‌ قم برابر پانزده هزار نفر بود كه با استفاده از جدول گرجسي و مورگان تعداد نمونه، 375 نفر به‌عنوان نمونه برآورد شد. ابزارهاي پژوهش شامل پرسش‌نامه‌هاي رشد اخلاقي معنوي‌پور (1391)، رشد معنوي تقي‌زاده (1390) و برنامه‌ درسي پنهان شيخي (1388) بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه مؤلفه‌هاي برنامه‌ درسي پنهان، ازجمله جو اجتماعي و ارتباطات متقابل انساني، ساختار فيزيكي و ساختار سازماني، بر متغيرهاي ملاك يعني رشد اخلاقي و رشد معنوي تأثير مي‌گذارند و قدرت پيش‌بيني دارند. ضريب بتاي استانداردشده براي اين دو متغير به‌ترتيب برابر 441/0 و 521/0 بود. براساس يافته‌ها و با توجه به ميزان ميانگين به‌دست‌آمده از رشد اخلاقي و معنوي، پيشنهاد شد كه سياست‌گذاران آموزشي حوزه‌ علميه‌ قم با بهره‌گيري از مؤلفه‌هاي برنامه‌ درسي پنهان، به فزوني رشد در سير اخلاقي و سلوك معنوي طلاب سطح مقدماتي مبادرت ورزند.