بررسي تاثير تحليل رفتار متقابل (TA) بر كاهش كمالگرايي دانش آموزان مدارس فرزانگان

مقدمه: تيزهوشي امري است كه در سرتاسر تاريخ، موارد شناخته شده‌اي از آن، مضبوط است و به برتري شناختي، خلاقيت و انگيزه‌هاي زياد در كودك، اشاره دارد كه وي را از اكثر همسالان متمايز مي‌كند و او را قادر مي‌سازد كه چيزي باارزش به جامعه عرضه كند.هدف: هدف از اين پژوهش بررسي تاثير تحليل رفتار متقابل(TA) بر كاهش كمالگرايي دانش آموزان مدارس فرزانگان بود. روش: پژوهش حاضر نيمه تجربي و با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري مورد مطالعه، كليه‌ي دانش آموزان مدارس فرزانگان در سال 1400 بود. نمونه پژوهش به صورت در دسترس بود و در هر گروه آزمايش و كنترل 15نفر قرار گرفتند. پس از انجام پيش آزمون، براي گروه آزمايش مداخله درماني صورت گرفت و سپس از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. ابزار اندازه گيري مورد استفاده پرسشنامه كمال گرايي هيل بود. پس از ارزيابي مداخله،آزمون‌هاي پژوهش مجددا در دو گروه آزمايش و كنترل اجرا شد. كليه‌ي داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم افزار 23SPSS و با استفاده از آمار توصيفي ميانگين و انحراف داده ها توصيف و سپس مفروضه ها با روش آماري تحليل كوواريانس و تحليل كوواريانس چندمتغيره تحليل شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه آموزش گروهي تحليل رفتار متقابل بر كاهش كمال‌گرايي اثر دارد و ميزان اين تاثير 75درصد بوده است(01/. P).نتيجه‌گيري: افراد با آموزش تحليل رفتار متقابل مي‌توانند به شناخت بيشتر مشكلات خود برسند و تغييرات مثبت و پايداري را در خود به وجود آورند.