اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر سبك زندگي، مديريت خشم و شفقت به خود در دانشجويان دانشگاه تهران غرب

هدف از انجام اين پژوهش اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر سبك زندگي، مديريت خشم و شفقت به خود در دانشجويان دانشگاه تهران غرب بود. پژوهش حاضر، از جمله طرح هاي نيمه آزمايشي، به صورت پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بود . جامعه‌ آماري در پژوهش حاضر، شامل كليه‌ دانشجويان دانشگاه آزاد واحد تهران غرب بودند. در اين پژوهش نيز تعداد 30 نفر از دانشجويان را كه تمام ملاك هاي ورود را داشته باشند، به صورت تصادفي ساده انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شد. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامۀ سبك زندگي والكر و همكاران (1987)، شدت خشم نسلون (2000)، خودشفقت ورزي نف (2003) و خلاصه‌ پروتكل آموزش ذهن آگاهي بود. تجزيه و تحليل داده هاي جمع آوري شده، به دو روش توصيفي و استنباطي از طريق نرم افزار SPSS21 انجام شد. در اين تحقيق از آمار توصيفي براي محاسبه ميانگين و انحراف معيار متغيرهاي تحقيق و نشان دادن فراواني و نمودارهاي مربوط به آن استفاده شد و از آمار استنباطي به منظور بررسي فرضيه هاي تحقيق استفاده گرديد. قبل از آزمودن فرضيه‌ها، مفروضه‌ نرمال بودن توزيع داده‌ها از طريق آزمون كولموگروف-اسميرنف انجام شد. براي تجزيه و تحليل داده هاي آمار استنباطي از تحليل كوواريانس چند متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش ذهن آگاهي بر سبك زندگي، مديريت خشم و شفقت به خود در دانشجويان دانشگاه تهران غرب اثربخش است. با توجه به شدت اثر، آموزش ذهن آگاهي بر سبك زندگي تاثير بيشتري نسبت به مديريت خشم و شفقت به خود دانشجويان دارد.