اثربخشي آموزش مهارت مديريت استرس بر سرمايه هاي روانشناختي، تاب آوري و مهارت هاي اجتماعي در مادران داراي فرزند بيش فعال

هدف از انجام اين پژوهش اثربخشي آموزش مهارت مديريت استرس بر سرمايه هاي روانشناختي، تاب آوري و مهارت هاي اجتماعي در مادران داراي فرزند بيش فعال بود. جامعه‌ آماري اين پژوهش را كليه‌ مادران كودكان بيش فعال مراجعه كننده به مراكز مشاوره منطقه 1 و 2 شهر تهران در سال 1400 تشكيل داد كه در نيمسال دوم سال 1400 به اين مراكز مراجعه كردند كه تعداد آنها برابر با 750 نفر بود. نمونه آماري پژوهش طبق روش تحقيق نيمه آزمايشي، 30 نفر از مادران كودكان بيش فعال بود كه به صورت تصادفي ساده از جامعه آماري گزينش شد. ابزار گردآوري اطلاعات شامل خلاصه اي از پروتكل آموزشي مهارت مديريت استرس،پرسشنامه‌ سرمايه روانشناختي لوتانز (2007)، تاب آوري كانر و ديويدسون (1979) و مهارت هاي اجتماعي كوئين دام (2004) بود. تجزيه و تحليل داده هاي جمع آوري شده از طريق نرم افزار SPSS22 انجام شد. در اين تحقيق از آمار توصيفي براي محاسبه ميانگين و انحراف معيار متغيرهاي تحقيق و نشان دادن فراواني و نمودارهاي مربوط به آن استفاده شد و از آمار استنباطي به منظور بررسي فرضيه هاي تحقيق استفاده گرديد. قبل از آزمودن فرضيه‌ها، مفروضه‌ نرمال بودن توزيع داده‌ها از طريق آزمون كولموگروف-اسميرنف انجام شد. نتايج نشان داد كه آموزش مهارت مديريت استرس بر سرمايه هاي روانشناختي، تاب آوري و مهارت هاي اجتماعي در مادران داراي فرزند بيش فعال اثربخش است. با توجه به شدت اثر، آموزش مهارت مديريت استرس بر تاب آوري مادران داراي فرزند بيش فعال تاثير بيشتري نسبت به سرمايه هاي روانشناختي و مهارت هاي اجتماعي دارد.