اثربخشي آموزش طرحواره درماني بر افسردگي و اضطراب در بيماران مبتلا به كوويد19 ترخيص شده از مراكز درماني

هدف از انجام اين اثربخشي آموزش طرحواره درماني بر افسردگي و اضطراب در بيماران مبتلا به كوويد 19 ترخيص شده از مراكز درماني بود. طرح پژوهش با توجه به هدف، كاربردي و از نظر روش، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل با آرايش تصادفي در آزمودني ها بود. جامعه‌ي آماري شامل كليه بيماران ترخيص شده از مراكز درماني به علت ابتلا به كوويد 19 كه با مراجعه به كلينيك نويد مهر در فاصله‌ي زماني آبان الي دي ماه 1400 تشخيص اضطراب و افسردگي در آنان داده شده، بود. از ميان افراد جامعه 30 نفر به صورت داوطلبانه و هدفمند انتخاب شده و در دو گروه (15 نفر طرحواره درماني، 15 نفر كنترل) به صورت تصادفي قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه هاي افسردگي و اضطراب بك بود. يافته ها نشان داد طرحواره درماني بر افسردگي و اضطراب در بيماران مبتلا به كوويد 19 ترخيص شده از مراكز درماني اثربخش مي باشد. نتيجه‌گيري: بر طبق نتايج مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه طرحواره درماني با آماج قرار دادن قالب ها يا الگوهاي فرد و بازسازي طرحواره هاي ناسازگار اوليه، قادر به كاهش اضطراب و افسردگي مي باشد.