پيشبيني عملكرد شغلي و رضايت از زندگي معلمان توسط خود دلسوزي، دلسوزي براي ديگران با نقش ميانجي گر تاب آوري

هدف پژوهش حاضر بررسي پيشبيني عملكرد شغلي و رضايت از زندگي معلمان توسط خوددلسوزي، دلسوزي براي ديگران با نقش ميانجي گر تاب آوري مي‌باشد، اين پژوهش از نظر هدف كاربردي بوده به روش توصيفي- همبستگي انجام گرفته است. جامعة آماري پژوهش معلمان مدارس دولتي دورة اول ابتدايي شهر بهارستان ناحيه 3 اصفهان در سال 1400-1401 به تعداد 198 نفر بوده و تعداد 127 نفر نمونه مورد نياز بر اساس فرمول كوكران تعيين شد. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه بود. پس از توزيع پرسشنامه ها، نهايتاً 124 پرسشنامه تكميل شده، مبناي تجزيه و تحليل قرار گرفت. روايي پرسشنامه ها با استفاده از روايي صوري و روايي محتوا تاييد شد. پايايي آن ها نيز توسط شاخص آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي مورد بررسي قرار گرفته و تأييد شد. نرم افزار مورد استفاده براي تجزيه و تحليل داده‌ها در دو سطح آمار توصيفي و آمار استنباطي نرم افزار اس پي اس اس 20 و پي ال اس ورژن 3 بود. رابطه خوددلسوزي با تاب آوري و رضايت زندگي تأييد شد، و در ارتباط با متغير دلسوزي براي ديگران تنها رابطه آن با عملكرد شغلي مورد تأييد واقع شد. رابطه تاب آوري نيز با رضايت زندگي و عملكرد شغلي مثبت و معنادار بود. نتايج نشان داد تاب آوري نقش ميانجي گر بين خوددلسوزي با رضايت زندگي و عملكرد شغلي دارد. اين در حالي است كه نقش ميانجي تاب آوري در ارتباط با متغير دلسوزي براي ديگران با متغيرهاي وابسته رضايت زندگي و عملكرد شغلي تأييد نشد.