بررسي و رتبه‌بندي ناكارآمدي عوامل آموزشي مدارس در آموزش زبان انگلسيي با تأكيد بر مكالمه

هدف: پژوهش حاضر بدنبال ارتقاء كيفيت آموزش زبان انگليسي در مدارس ايران از طريق بررسي و رتبه‌بندي ناكارآمدي عوامل آموزشي مدارس در آموزش زبان انگليسي با تأكيد بر مكالمه مي‌باشد. روش: تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر گرداوري داده‌ها توصيفي-پيمايشي مي‌باشد. براي نيل به هدف، بايد از جامعه‌اي استفاده مي‌شد كه خود قبلا مشكلات آموزشي زبان انگليسي در مدارس را حس كرده و آن را گذرانده باشند، بنابرين دانشجويان دانشگاه تبريز به عنوان جامعه پژوهش مورد بررسي قرار گرفتند. براي انتخاب حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شد و 378 دانشجو انتخاب شدند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها نيز از دو آزمون تي تك نمونه و فريدمن استفاده شد. ابزار پژوهش شامل يك پرسشنامه محقق ساخته (1402) كه داراي 25 گويه و 7 مؤلفه بود.يافته‌ها: پايايي پرسشنامه با استفاده از آلفاي كرونباخ 866.0 محاسبه گرديد و روايي آن مورد تأييد اساتيد واقع شد. يافتة آماره‌ها نيز حاكي از آن است مؤلفةهاي فناوري آموزشي با ميانگين رتبه 29.2، مشاركت كلاسي با ميانگين 44.2، طرح درسي كتاب با ميانگين 87.2، روش تدريس با ميانگين 46.3 و دانش معلمان نيز با ميانگين 94.3 به ترتيب به عنوان عوامل آموزشي دخيل در ناكارآمدي ‌آموزش و يادگيري مكالمه به زبان انگليسي در مدارس شناخته شدند.نتيجه‌گيري: با عنايت بر ارتباط تنگاتنگ مؤلفة‌ها بايكديگر، آموزش اين زبان نيازمند مشاركت بيشتر و فعال‌تري دارد، اما طبق نتايج حاصله عدم بكارگيري از فناوري آموزشي، كتاب درسي نامناسب و روش تدريس معلمان اين توفيق را سلب مي‌كند.