تمركز زدايي از طريق برنامه درسي مدرسه محور در نظام آموزشي ايران

نظام آموزش و پرورش ايران به طور اعم و نظام برنامه ريزي درسي به طور اخص، به شيوه ي تصميم گيري متمركز اداره ميشود تمركززدايي يكي از موضوعات مهم آموزش و پرورش در عصر حاضر است كه ديدگاه‌هاي متفاوتي در اين زمينه در نظام آموزشي ايران وجود دارد. برخي بر اين باورند كه طراحي متمركز برنامه درسي نمي تواند به تغييرات نيازها پاسخ دهد و به كمبودها اشاره مي كند، بنابراين بايد برنامه درسي وجود داشته باشد كه معلمان نقش مهم تري را ايفا كنند. برنامه ريزي درسي مبتني بر مدرسه بر اين اساس استوار است كه بهترين مكان براي طراحي برنامه درسي جايي است كه معلم و دانش آموز بيشترين تعامل را داشته باشند. بنابراين اين نوع برنامه درسي بهتر از برنامه‌هاي درسي متمركز رايج است كه معلمان را صرفاً مديران دوره مي‌دانند و دانش‌آموزان معتقدند كه يادگيري با نيازهاي آنها مرتبط‌تر است، برنامه درسي انعطاف‌پذير است و مسائل نوظهور به خوبي در برنامه درسي ادغام مي‌شوند. در اين مقاله با هدف دستيابي به شاخص هاي سند تحول بنيادين در دستيابي به مدرسه محوري به عنوان عنصر كليدي اين سند و بر اساس مطالعات صورت گرفته در داخل و خارج از كشور، نقش برنامه هاي درسي مدرسه محور در تمركززدايي طراحي برنامه درسي بررسي شده و پيشنهاداتي در راستاي دستيابي به اين عنصر ارائه مي شود.