بررسي رابطه نشخوارفكري و كمال‌ گرايي با نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجان

امروزه دانش‌آموزان و نوجوانان در دوره‌هاي حساس رشدي خود با مشكلاتي مواجهه مي‌شوند. تفسير و مواجهه با افكار و احساسات در موقعيت‌هاي چالش برانگيز مي‌تواند مشكلاتي به‌وجود آورد. در همين راستا پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه نشخوارفكري و كمال‌گرايي با نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجان در بين دانش‌آموزان، انجام شد. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانش‌آموزان دوره متوسطه اول شهر كرمانشاه در سال تحصيلي 1402-1401 بود. به اين منظور تعداد 320 نفر از دانش‌آموزان با روش نمونه‌گيري خوشه‌ايي انتخاب و با پرسش‌نامه‌هاي، نشخوارفكري نولن‌هوكسما(1991)، تنظيم هيجان گارنفسكي و كرايج(2001) و كمال‌گرايي هيل(2004)، مورد ارزيابي قرار گرفتند. پس از گرد‌آوري داده‌ها، مدل‌يابي معادلات ساختاري براي آزمون مدل پيشنهادي و فرضيه‌ها مورد استفاده قرارگرفت. نتايج نشان داد كه مدل ارائه شده از برازش مطلوبي برخوردار است و نشخوارفكري با نقش ميانجي تنظيم شناختي‌هيجان بر كمال‌گرايي دانش‌آموزان تاثير مي‌گذارد. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه نشخوارفكري در كاهش كمال‌گرايي، نشخوارفكري در كاهش تنظيم شناختي هيجان، تنظيم شناختي هيجان در بهبود كمال‌گرايي و در نهايت نشخوارفكري با نقش ميانجي تنظيم شناختي هيجان بر كمال‌گرايي تاثير معنادار دارد.