رابطه ي مدل پنج عاملي شخصيت و پيشرفت تحصيلي:يك پژوهش فراتحليل

هدف پژوهش حاضر اين است تا با بهره گيري از روش فراتحليل به تركيب نتايج كمي حاصل از پژوهش هاي مختلف در مورد رابطه ي مدل پنج عاملي شخصيت با پيشرفت تحصيلي بپردازد. براي نيل به اين هدف در پژوهش حاضر از يافته هاي كمي36پژوهش استفاده شده است، كه از اين مطالعات 167 اندازه اثر محاسبه گرديد. جامعه آماري اين پژوهش كليه مقالات موجود در بانك اطلاعتي اس آي دي، ايرانداك ،مگيران است. بعد از بررسي ملاك هاي ورود و خروج، شاخصهاي آماري منتخب با نرم افزارCMA ويرايش 2 تحليل شدند.تحليل اطلاعات حاصل از پژوهش ها نشان داد كه ميانگين اندازه اثر كلي پژوهش هاي مورد بررسي براي مدل اثرات ثابت0.11و براي مدل اثرات تصادفي 0.12است. همچنين روابط موجود ميان مولفه هاي مدل پنج عاملي شخصيت(برونگرايي،روان رنجورخويي،گشودگي به تجربه،سازگاري،وظيفه مداري) با پيشرفت تحصيلي به ترتيب مقادير 0.11 ،0.13- ، 0.15 ، 0.18 ،0.27 حاصل گرديد. با توجه به ناهمگوني اندازه هاي اثر ،جنس و نوع نمونه مورد استفاده در پژوهش ها به عنوان متغيرهاي تعديل كننده بررسي شدند.نتايج نشان داد كه اندازه اثر رابطه مدل پنج عاملي شخصيت با عملكرد تحصيلي در پژوهش هايي كه آزمودني دختر براي پژوهش استفاده شده، نسبت به ساير پژوهش ها بيشتر است. همچنين اندازه اثر رابطه اين دو متغير در پژوهش هايي كه از دانش آموزان و دانشجويان به عنوان نمونه استفاده گرديد يكسان به دست آمد.