اثر تاريخ كاشت و رژيم‌هاي كم آبيـاري بر عملكرد و اجزاي عملـكرد نخـود (.Cicer arietinum L) رقم آنا

به‌منظور بررسي اثر تاريخ كاشت و رژيم‌هاي آبياري بر عملكرد و اجزاء عملكرد نخود (Cicer arietinum L.)، آزمايشي به‌صورت كرت خردشده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سال زراعي 1401-1400 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه شاهد انجام شد. عامل اصلي، رژيم‌هاي آبياري در سه سطح: 1) رژيم آبياري تكميلي (آبياري در دو زمان كاشت و قبل از گلدهي بر اساس 20 درصد تخليه آب قابل‌استفاده خاك)، 2) آبياري كامل يا شاهد (آبياري بر اساس 20 درصد تخليه آب قابل‌استفاده خاك)، 3) كم‌آبياري (آبياري بر اساس 40 درصد تخليه آب قابل‌استفاده خاك) و عامل فرعي تاريخ كاشت پاييزه (15 آبان) و بهاره (15 اسفند)، بود. نتايج نشان داد اثر متقابل رژيم آبياري و تاريخ كاشت بر تعداد شاخه در بوته، تعداد نيام در بوته، ارتفاع بوته، تعداد دانه در بوته، شاخص برداشت، عملكرد بيولوژيك و عملكرد دانه معني‌دار بود. كشت پاييزه و آبياري كامل، بيشترين تعداد شاخه در بوته (9.83) عدد، تعداد نيام در بوته (30.5) عدد، ارتفاع بوته (51.08) سانتي‌متر، تعداد دانه در بوته (26.66) عدد، شاخص برداشت (0.48) درصد، عملكرد بيولوژيك (4670) كيلوگرم در هكتار و عملكرد دانه (2384.17) كيلوگرم در هكتار را نشان داد. عملكرد دانه مربوط به كشت پاييزه و رژيم آبياري تكميلي تفاوت آماري معني‌داري با كشت بهاره و رژيم كم‌آبياري نشان نداد. رژيم كم‌آبياري  نسبت به رژيم آبياري تكميلي در كليه صفات بعد از رژيم آبياري شاهد بيشترين كارايي را در كشت پاييزه نشان داد. چنين نتيجه‌گيري مي‌شود كه رژيم كم‌آبياري به‌عنوان يك رژيم كم‌آبياري مناسب براي شرايط منطقه مورد آزمايش براي كاشت نخود در پاييز پيشنهاد مي‌شود. توصيه مي‌شود ساير تاريخ‌هاي كاشت پاييزه اين رقم در شرايط كم‌آبياري موردمطالعه قرار گيرد.