بررسي اثرات توابع هدف RPL در برداشت انرژي حسگرهاي مجهز به ترموالكتريك

افزايش قابليت اطمينان و بهره‌وري در شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم نيازمند دقت در مديريت مصرف انرژي است. همچنين حفظ انرژي موردنياز براي اجراي وظايف متعدد در شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم، يكي از چالش‌هاي اساسي در تشكيل اين شبكه‌ها محسوب مي‌شود. باتوجه‌به تحقيقات انجام شده، بخش مسيريابي و ارسال و دريافت بسته‌ها تا حدود 55% از مصرف انرژي هر دستگاه در شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم را به خود اختصاص مي‌دهد.. به منظور مديريت موثر انرژي در شبكه‌هاي كم‌توان و كاهش اتلاف انرژي، پروتكل RPL به‌عنوان يك استاندارد مورد استفاده قرار گرفته است. از آنجا كه توابع هدف در پروتكل RPL نقش حياتي در مسيريابي ايفا مي‌كنند، در بسياري از تحقيقات پيشين از معيار انرژي مصرفي در توابع هدف به‌منظور بهينه‌سازي مصرف انرژي استفاده شده است. به‌عنوان يك اقدام مؤثر در راستاي تأمين انرژي و افزايش طول عمر باتري، از برداشتگرهاي انرژي در گره‌هاي شبكه‌هاي حسگر بي‌سيم استفاده مي‌شود. در اين راستا، ما در گام اول، بررسي جامعي از پژوهش‌هاي پيشين در زمينه برداشتگرهاي انرژي انجام داده‌ايم تا چالش‌ها و امكانات مرتبط با فناوري‌هاي مختلف را به دقت بررسي كنيم. سپس با در نظر گرفتن يك روش مناسب، يك بستر عملي را براي ارزيابي ميزان انرژي برداشت شده از محيط ارائه داده و درك چالش‌هاي موجود در اين مسير را معرفي كرده، سپس نتايج ارزيابي‌ها را به دقت تحليل و بررسي خواهيم كرد.