بررسي تاثير محلول پرده آمنيوتيك بر رفتار سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي بند ناف انساني در شرايط آزمايشگاهي

مقدمه و اهداف: استفاده از سلول هاي بنيادي مزانشيمي يك رويكرد اميدواركننده براي بازسازي بافت هاي آسيب ديده است. داربست هاي مهندسي شده بارگذاري شده با سلول يكي از روش هاي پيوند سلول در محل آسيب است.  با اين حال، زنده ماني سلول در داربست همچنان يك چالش است. فاكتورهاي رشد نقش ثابت شده اي در افزايش فعاليت متابوليك سلول دارند. محلول پرده آمنيوتيك يك منبع غني از فاكتور رشد است. هدف از اين مطالعه تعيين غلظت بهينه محلول پرده آمنيوتيك بر رفتار سلول هاي بنيادي مزانشيمي در شرايط آزمايشگاهي بود.روش‌ها: محلول پرده آمنيوتيك به روش آنزيمي در غلظت هاي از پيش تعيين شده تهيه شد. سلول هاي بنيادي مزانشيمي  بارگذاري شده در هيدروژل با غلظت هاي مختلف تيمار شد. ميزان زنده ماني، تكثير و فعاليت متابوليكي سلول ها مورد ارزيابي قرار گرفت.يافته‌ها: سميت سلولي محلول پرده آمنيوتيك به روش MTT اندازه گيري شد. افزايش غلظت ازmg/ml 1.0تا 1 هيچگونه سميت  نشان نداد و در غلظتmg/ml 5.1 كاهش چگالي نوري (0/012±0.58=OD)  نسبت به كنترل (0/014±0/39=OD)مشاهده شد. فعاليت متابوليكي سلول بارگذاري شده در هيدروژل در غلظت mg/ml1  افزايش معني داري نسبت به گروه كنترل داشت(0/012p) و ميزان محتوي DNA در اين گروه (0/9±19/6نانوگرم/ماتريس) آن را تاييد كرد.نتيجه‌گيري: پيشنهاد مي شود كه محلول پرده آمنيوتيك به عنوان يك منبع غني از فاكتور رشد با دوز بهينهmg/ml 1  موجب افزايش زنده ماني و فعاليت متابوليكي سلول بنيادي مزانشيمي بارگذاري شده در داربست جهت سلول درماني مي شود.