ارزيابي نقش چيدمان فضا بر تجربه‌هاي بصري ادراكي از محيط (نمونه موردي: خانه هاي دوره قاجار شهر رشت)

خانه به‌عنوان اصلي ترين مكان زندگي انسان معاصر، مي بايست به نيازها، باورها و ارزش‌هاي ساكنان آن پاسخ دهند. ساختار فضايي بر رفتار و كيفيت‌هاي بصري تجربه‌شده انسان تأثير مي گذارد. موضوع مقاله بررسي و تحليل ارتباط بين مؤلفه‌هاي چيدمان فضايي خانه‌هاي سنتي بافت شهر رشت و كيفيت بصري تجربه‌شده توسط كاربران فضا در اين خانه‌ها هست. در راستاي دستيابي به اين هدف، عوامل و مؤلفه‌هاي ساختارهاي فضايي مؤثر بر تجربه‌هاي كسب‌شده از فضا با توجه به پيشينه فضا به‌دست‌آمده اين خانه‌ها در نرم‌افزار depthmap با تكيه‌بر شاخص‌هاي زاويه راندگي ايزوويست، اتصال ديد و ميانگين عمق ديد، موردسنجش قرارگرفته، سپس براي اعتبار سنجي و روايي تحليل انجام‌شده در اين نرم‌افزار،كيفيت‌هاي بصري از طريق پيمايش ميداني و جمع‌آوري داده‌ها با پرسشنامه مورد ارزيابي قرارگرفته است. اندازه گيري ميزان همبستگي تجربه‌هاي بصري مرتبط با هر شاخص (طبق پيشينه پژوهش)، بر اساس طيف پنج امتيازي ليكرت و به كمك نرم‌افزار SPSS با كمك ضريب همبستگي پيرسون سنجيده شده است. يافته‌هاي تحقيق ارتباط معنادار بين كيفيت‌هاي بصري مربوط به هر شاخص ايزوويست طبق پيشينه پژوهش را باكيفيت‌هاي بصري تجربه‌شده در محيط از طريق پيمايش ميداني را نشان مي دهد. نتايج اين تحقيق ارتباط و همبستگي بين شاخص هاي كمي نرم‌افزار دپث مپ و شاخص‌هاي كيفي به‌دست‌آمده از تجربه‌هاي بصري درك شده از فضا را تأييد مي كند. اين نتايج مي تواند به‌صورت بالقوه در سنجش هم‌زمان شاخص‌هاي چيدمان فضايي و تجربه بصري دريافتي در فضاهاي مسكوني مؤثر باشد.