بررسي و تببين پديده تحمل اجتماعي در فضاي اجتماعي شهر اصفهان

امروزه زندگي اجتماعي شهري از طرفي با آميختگي فرهنگ‌ها، مذاهب و قوميت‌ها روبروست و از طرفي ديگر گسترش و افزايش روابط اجتماعي ميان افراد، ازاين‌رو تحمل تفاوت‌ها و ناهمگوني‌ها مسئله قابل اهميتي محسوب مي‌شود. درواقع تحمل اجتماعي با مفهوم احترام و پذيرش تنوعات، راهكاري براي تنظيم تعاملات افراد و گروه‌هاي متفاوت به شمار مي‌آيد هر آنچه باعث بهبود روابط اجتماعي شود باعث كيفيت زندگي و سلامت اجتماعي شده و پيرو آن جامعه را به سمت اهداف توسعه پايدار پيش مي‌برد. اين تحقيق با تكيه‌بر نظريات وگت دوركيم، موتزو آدورنو و هور كهايمر انجام‌شده است. پژوهش حاضر در سال 1399-1400 باهدف تبيين عوامل اجتماعي مؤثر بر تحمل اجتماعي شهروندان شهر اصفهان، تعداد 461 نفر با استفاده از نرم‌افزار Gpower را از طريق نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب كرده و بعد از جمع‌آوري داده‌ها با استفاده از پرسشنامه در نرم‌افزار SPSS 22 تجزيه‌وتحليل كرده است يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه بين متغيرهاي دين‌داري (0.308) و هوش فرهنگي (0.383) با متغير تحمل اجتماعي رابطه معنادار و مستقيم و بين متغيرهاي اقتدارطلبي (0.250-) و تفكر قالبي (0.151-) با متغير تحمل اجتماعي رابطه معنادار و معكوس وجود دارد.