اولويت‌بندي مناطق شهري از منظر شاخص‌هاي كالبدي و ‌محيط‌زيستي زيست‌پذيري (نمونه موردي: مناطق 5 گانه شهر اروميه)

با توجه به تغييرات صورت گرفته در نظام منطقه‌بندي شهر اروميه و توزيع ناعادلانه كاربري‌ها در اين شهر، هدف اصلي اين پژوهش اولويت‌بندي مناطق شهري از منظر شاخص‌هاي كالبدي و محيط‌زيستي زيست‌پذيري‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در مناطق 5 گانه شهر اروميه مي‌باشد. روش پژوهش حاضر بر اساس هدف، كاربردي و بر اساس ماهيت، توصيفي-تحليلي است. گردآوري اطلاعات در اين پژوهش به دو صورت اسنادي و برداشت ميداني صورت گرفته است. جامعه آماري اين پژوهش جمعيت مناطق 5‌ گانه شهر اروميه مي‌باشد. به منظور نمونه‌گيري از فرمول كوكران و با درصد خطاي 0.05 استفاده و حجم نمونه پژوهش، عدد 384 به‌دست‌آمده است كه با شيوه تصادفي ساده توزيع گرديده است. روايي پرسشنامه‌ها از طريق متخصصين و پايايي پرسشنامه‌ها از طريق آزمون آلفاي كرونباخ با مقدار 0.791 مورد تأييد قرارگرفته است. تحليل اطلاعات به‌طور كمي و با استفاده از آزمون t تك نمونه‌اي و مدل تاپسيس انجام‌شده است. شاخص‌هاي پژوهش شامل امكانات و خدمات زيربنايي، حمل‌ونقل عمومي، آلودگي و بهداشت محيطي، چشم‌انداز و فضاي سبز و باير است. نتايج پژوهش، نشانگر اين است كه با توجه به آزمون t تك نمونه‌اي، شاخص‌هاي كالبدي و محيط‌زيستي در منطقه 1 اروميه، وضعيت بهتري نسبت به ساير مناطق دارد و مناطق 2 و 3 در سطح پايين‌تري نسبت به سطح متوسط قرار دارند و نيازمند توجه ويژه مديريت شهري هستند. با توجه به ارزيابي‌هاي صورت گرفته با استفاده از مدل تاپسيس، منطقه 1 رتبه اول، منطقه 5 رتبه دوم، منطقه 4 رتبه سوم، منطقه 3 رتبه چهارم و منطقه 2 رتبه پنجم را از منظر برخورداري از شاخص‌هاي كالبدي و محيط‌زيستي زيست‌پذيري كسب نموده‌اند.