امكان‌سنجي استفاده از انتقال حقوق توسعه‌، جهت حفظ باغات و اراضي كشاورزي شهر طرقبه

باغات و اراضي كشاورزي نقش قابل‌توجهي را در حيات شهرها ايفا مي‌كنند؛ به طوري كه برنامه ريزان شهري روش‌هاي مختلفي را جهت حفظ اين اراضي اتخاذ مي‌نمايند. يكي از روش‌هاي كارآمد روش «انتقال حقوق توسعه‌اي» است. مسئله پژوهش شرايط غيرقابل‌انتظاري است كه حكايت از عدم استفاده، امكان‌سنجي و به‌كارگيري نظريات جديد همچون انتقال حقوق توسعه‌اي علي‌رغم مهيا بودن آن‌ها دارد و اينكه چرا تاكنون اين روش جايگاه مناسبي در ادبيات مديريت شهري ايران نيافته است. ازاين‌رو هدف ارائه پاسخي براي چگونگي استفاده از رويكرد انتقال حقوق توسعه‌اي باغات و اراضي كشاورزي شهر طرقبه و همچنين شناسايي مناطق مستعد دريافت حقوق توسعه برمبناي پارامترهاي مؤثر مي‌باشد. در حوزه روش به لحاظ هدف پژوهش توصيفي بوده است و نتايج آن نيز در نمونه مطالعاتي كاربردي است. روش مورداستفاده در اين پژوهش در بخش گردآوري اطلاعات و تدوين مباني نظري اسنادي بوده است و پس‌ازآن با استفاده از روش AHP و اخذ نظرات خبرگان وزن شاخص‌ها محاسبه‌شده است و يافته‌هاي موردنظر حاصل‌شده است؛ سپس نتايج حاصل با استفاده نرم‌افزار ARC GIS و افزونه‌هاي تحليلي آن مورد تجزيه‌وتحليل قرارگرفته است. نتايج حاكي از آن است كه در مناطق ارسال شاخص‌هاي ميزان برداشت سالانه از انواع محصولات پايه در شهر، درصد مشاركت ساكنين و قيمت اراضي كشاورزي بيشترين ارزش را در مقابل ديگر شاخص‌ها جهت انتخاب مناطق دارند. همچنين در بين شاخص‌هاي مناطق دريافت شاخص‌هاي زيرساختي چون آب و برق و گاز بيشترين اهميت را داشته و در كنار آن‌ها نسبت سود به هزينه و قيمت زمين نيز اهميت دارد و در زمان انتخاب و انجام برنامه انتقال حق توسعه بايد به آن‌ها توجه شود.