ارزيابي عوامل مؤثر در بازآفريني بافت هاي ناكارآمد شهري (مطالعه موردي: شهر سقز)

يكي از اقداماتي كه مي تواند در كاهش آسيب پذيري بافت هاي ناكارآمد شهري مؤثر باشد، توجه به عوامل مؤثر در بازآفريني بافت‏ هاي ناكارآمد شهري است. اين تحقيق باهدف ارزيابي عوامل مؤثر در بازآفريني بافت هاي ناكارآمد شهري، ضمن شناسايي عوامل مؤثر به اولويت بندي محلات شهر سقز براي مداخله با رويكرد بازآفريني پرداخته است و به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات از دو روش كتابخانه اي و ميداني استفاده‌شده است كه به‌منظور بررسي رابطه، اثرات و استخراج عوامل كليدي از نرم افزار MICMAC و جهت نمايش توزيع اين عوامل در سطح محلات از مدل كريجينگ در محيط GIS استفاده ‌شده است. جهت سطح‌بندي محلات شهر سقز ازلحاظ عوامل كليدي نيز از مدل تصميم گيري CoCoSo استفاده‌شده كه به‌منظور تعيين وزن و اهميت هر يك از عوامل در مدل كوكوسو از مدل FARE استفاده‌شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه در بين 31 شاخص موردبررسي 11 شاخص بيشترين اثرگذاري را به‌عنوان عوامل كليدي در بازآفريني بافت هاي ناكارآمد داشته اند و نتايج نشان مي دهد كه با توجه به عوامل كليدي مؤثر در بازآفريني بافت هاي ناكارآمد محلات شهر سقز ( مشاركت اجتماعي، حس تعلق مكاني، اشتغال و ميزان درآمد، سرمايه‌گذاري در محله، مديريت يكپارچه، نظارت بر ساخت و ساز و كنترل بناها، كيفيت ابنيه، عرض معابر، دسترسي به معابر اصلي و حمل‌ونقل، فاصله از كاربري هاي ناسازگار، دسترسي به خدمات بهداشتي – درماني، آتش ‌نشاني، پارك و ورزشي ) ، محلات 2، 8 و 22 به‌عنوان محلات قابل قبول و در مقابل محلات 6، 16، 17، 18 و 19 به‌عنوان محلات نامناسب و غيرقابل‌تحمل، با آسيب پذيري بالا محسوب مي شوند؛ مهاجرت روستاييان به اين محلات، ناپايداري ابنيه، تغييرات غير منتظره مديريت شهري، بي برنامگي، ناهماهنگي مديريت شهري، موازي كاري دستگاه‌هاي مختلف و نبود تعامل ميان شهروندان و مديريت شهري از مهم ترين دلايل ناكارآمدي محلات مذكور مي باشد كه به‌منظور كاهش آسيب هاي بارز حاصل از بافت هاي ناكارآمد و تحقق بازآفريني در سطح محلات شهر سقز توجه به عوامل كليدي مؤثر در تحقق بازآفريني ضروري است.