تعارض قوانين در مسئوليت مدني ناشي از رقابت نامشروع در حقوق فرانسه، مقررات روم 2 و حقوق ايران

تعيين قانون حاكم بر مسئوليت‌هاي خارج از قرارداد از موضوع‌هاي پيچيده تعارض قوانين و اختلافي در بين حقوق دانان است كه البته علت اصلي آن عدم اتفاق‌نظر درباره عامل ارتباطي مؤثر در وقايع حقوقي منشأ اين مسئوليت‌ها است. يكي از اين موضوع‌ها يافتن قانون حاكم بر مسئوليت مدني ناشي از رقابت نامشروع است. در حقوق فرانسه، علي‌رغم اينكه قانون‌گذار براي برخي از دسته‌هاي ارتباط به وضع قواعد حل تعارض پرداخته،‌ ليكن درزمينه مسئوليت‌هاي خارج از قرارداد، ساكت است. بااين‌حال، رويه قضايي، اين سكوت و نقصان را برطرف كرده است. در مقررات روم 2 قانون حاكم بر مسئوليت مدني ناشي از رقابت نامشروع در ماده 6 آن بيان شده است؛ اما در حقوق ايران رويه قضايي و ماده‌قانوني مختص اين موضوع وجود ندارد و صرفاً از ماده 5 قانون مدني و وحدت ملاك ماده 968 قانون مدني با تكلف مي‌توان حكم موضوع را استنباط كرد. در اين تحقيق با بهره‌گيري از روش تطبيقي، توصيفي، تحليلي و جمع‌آوري داده‌ها به صورت كتابخانه‌اي سير تحول رويه قضايي فرانسه از قرن بيستم تاكنون درباره موضوع و سپس مقررات روم 2 و درنهايت قانون ايران موردبررسي قرارگرفته و درنهايت شيوه جمع قاعده حل تعارض اصلي و فرعي به‌عنوان روش انسب در اين تعارض قوانين معرفي شده است.