عوامل طنزآفرين و انواع اصلي طنز

سليقه‌ يكساني در دسته‌بندي انواع و گونه‌هاي طنز وجود ندارد. گاهي آن را براساس موضوع دسته‌بندي مي‌كنند كه چندان كمكي به شناخت گونه‌هاي هنري و اصلي طنز نمي‌كند. گاهي نيز شيوه‌هاي طنزآفرين و انواع اصلي طنز را با يك‌ديگر تركيب مي‌كنند كه نشانه‌ ناشي‌گري و فقدان اشراف بر جوانب موضوع است‌. درست‌ترين شيوه‌ دسته‌بندي، آن است كه ابتدا عوامل طنزآفرين را تعيين كنيم، سپس به دسته‌بندي اصلي‌ترين انواع طنز بپردازيم و در آخر نيز با تحقيقي دقيق‌تر، شگردهاي طنزآفريني را كه از آمار پرشماري برخوردار است، مشخص كنيم و هركدام از آن‌ها را جزءبه‌جزء در زيرمجموعه‌ آن گونه‌هاي اصلي قرار دهيم. در اين تحقيق، چهار عامل طنزآفرين معرفي شده است كه همه‌ انواع طنزها، خنده‌انگيزي خود را وامدار آن‌ها هستند: آشنايي‌زدايي، اجتماع نقيضين، اغراق و افراط و شبيه‌سازي. همه‌ انواع طنزهايي كه به‌وسيله‌ اين عوامل چهارگانه پديد مي‌آيند، مي‌‌توانند به هفت دسته تقسيم شوند: طنز رفتاري، زباني، ادبي، داستاني، نمايشي، تصويري و تحليلي.