ارزيابي تاثير جهت گيري ساختمان در كاهش مصرف انرژي نمونه شبيه سازي شده (مجتمع تفريحي - توريستي در عباس آباد همدان)

آلودگي هاي زيست محيطي ناشي از مصرف بالاي سوخت هاي فسيلي پيامدهاي نامطلوبي را براي سلامت و زندگي انسان ها ايجاد كرده است. گسترش شهرنشيني و استفاده از انواع ماشين ها موجب روند افزايشي اين پيامدهاي نامطلوب در محيط زيست شده است. ساختمان ها به عنوان يكي از عمده ترين مصرف كننده هاي منابع انرژي، نقش موثري در بروز اين وضعيت دارند. تدابير مناسب به منظور كاهش استفاده از منابع فسيلي در سرمايش و گرمايش فضاهاي داخلي ساختمان، مي تواند منجر به تعديل اين پيامدها شود. يكي از راهكارهاي موثر در اين زمينه، جهت گيري مناسب بناها متناسب با شرايط اقليمي هر منطقه به منظور كسب حداكثر بهره طبيعي از توان هاي محيطي و كاهش بار انرژي فسيلي مصرفي ساختمان مي باشد. هدف از اين پژوهش يافتن بهترين زاويه ممكن براي استقرار ساختمان در شهر همدان به منظور كاهش وابستگي به سوخت هاي فسيلي و كاهش آلودگي ناشي از مصرف آنها از جمله برق و گاز در طي فصول مختلف سال مي باشد. ابتدا موقعيت جغرافيايي نمونه مشخص گرديد. در مرحله بعد داده هاي آب و هوايي مربوط به شهر همدان را به دست آورده و در برنامه ديزاين بيلدر(design builder) وارد گرديد. فضاي نمونه استاندارد اشري (Ashrae Standard) به عنوان مدل پايه در شهر همدان در نظر گرفته شد. در مرحله بعدي اقدام به ساخت مدل سه بعدي و تعريف مشخصه هاي فيزيكي فضاي مذكور در نرم افزار ديزاين بيلدر گرديد. سپس با تغيير تدريجي زاويه استقرار جغرافيايي مدل در فصول مختلف اقدام به تحليل مصرف انرژي تحت هريك از زواياي مذكور شد. يافته ها نشان مي دهد كه با تغيير زاويه استقرار مدل، ميزان مصرف انرژي به منظور سرمايش و گرمايش فضاي داخلي در طول سال داراي تغيير بوده و مقادير عددي متفاوتي را براي هريك از اين موارد در زواياي مختلف ارائه مي كند. جهت گيري به سمت زاويه 100 درجه، ميزان مصرف انرژي براي گرمايش را در كمترين مقدار نسبت به ديگر زوايا قرار مي دهد، در صورتي كه مصرف انرژي براي سرمايش در جهت گيري بنا به سمت زاويه 269 در كمترين مقدار قرار مي گيرد. لذا براي هريك از دوره هاي زماني مختلف در طول سال، مقادير زاويه استقرار بهينه جغرافيايي براي ساختمان ها در شهر همدان متفاوت مي باشد.